Mesafelerde Aktarılamayan Duygular

[_dumanist_]

onu sayfalara sığdırmak isterdim
yazılan her şiirde ifade edebilmek
ne yazıkki bunu başarmış değilim
yine eksik birşeyler var
altın tepside kalbimi sunsam
sevginin en basit şekli olurdu herhalde
sevda noksanlığın hantallığı vardı üstümde
şöyle bir silkelenmek gerekiyordu
artık rota aşkın kalbine yol almalıydı
yazın sıcağında estireceği sevgi serinliğiyle
kışın soğuğunda ise,sıcacık tutan yüreğiyle
en yakın denen mesafede olmalıydı sevgiler
kahretsin yine yansıtamadım sevgimi
kağıda dökülen duygular,tükenmez kalemin hışmına uğruyor
her satırın sonunda kalem elden düşüyor bembeyaz kağıt karalanınca...
sevgiye iz düşermiş güya
onun için ancak gözlerinin derinliğine baktığımda
sevgimin boyutunu görebilirsin.