Kullanma süresi dolan insan müsvettesi

[Karahasan]

Yine böylesine masum bir akşamdı, huzur arayordum akşamlarda...
Ama aradığım o huzur yoktu nedense. İçimi parçalayordu senin hasretin, gersini düşünemiyordum bile...
Oysa; sana, ne özlemler duymuş, ne sevgiler beslemiştim.
Bir kuru yaprak misali oradan oraya uçurmuştu sevdan beni...
Ben bu hallere düşecek adammıydım, ben en ufak sarsıntı da bile yıkılacak birimiydim...
Öylesine çaresiz birimiydim...
Hani ben, hırçın dalgalara karşı koyan, yalçın kayalar gibiydim...
Boşmuş, laftaymış onların hepsi
Ben meğerse; Kullanım Süresi dolmuş, İnsan Müsvettesiymişim...