hasisa
Üye
kime emanet (lütfen okuyun)
KİME EMANET
Hak Nebinin dilinde nifak sayılmış emanete ihanet,
Tohum toprağa,yavru yuvaya,yuva anaya emanet
Hak hak olmuş,toprak suya,su buluta emanet
Yusuf kuyuya,Mısır yusufa emanet
Hak nebi mağaraya,Medine Hak Nebiye emanet
İbrahim ateşe, İsmail bıçağa emanet
Ne bıçak, ne ateş. Ne kuyu, nede mağara etmedi ihanet
Asrın İbrahimleri sana emanet
Arkadaş ! gel sende bir kor gibi yak sineni,çünkü hepsi Allah’a emanet
İçine doğru derinleş,dibi görünmeyen bir kuyu ol
Sakla Yusufları koynunda , Yusuflar sana emanet
Mağarada yılan olma ,güvercin gibi vefalı, örümcek gibi perdedar ol
Mağara gibi al Muhammedileri, al yedi genci ,al bütün bir gençliği…
Hz. Sümeyye Hak Nebi’yi evlatlarına emanet etti.
Sakın ona bir şey olursa geri dönmeyin dedi
Dönmeden emanete sahip çıkamayacaklarını anlayınca,
Vazgeçtiler eve dönmekten.
Evinden çıkamayanlar neyin emanetçileri acaba..!
Bilecik istasyonunda yaşlı ana oğlunu cepheye uğurlarken ona;
Oğlum babanı Dimetoka’da, dayını Şibka’da,ağabeylerini Çanakkale’de kaybettim
Sen benim son yongamsın,sende dönmezsen ben Allah’a emanet diyordu.
Ve ilave ediyordu;Git sen de git…
Minareler ezansız, camiler Kuran’sız kalacaksa sen de git
Ezan ,Kuran ,Vatan, kime emanet…?
Galiçya’da ,Şibka’da, Dimeoka’da kalanların evlatları kime emanet..?
Ben sağ dönseydim uğrunda öldüğüm Kur’anı,canımdan çok sevdiğim İslam’ı
Yavruma öğretirdim diyen ve fakat şimdi mabet yüzü görmeyen
Bu şehit evlatları kime emanet?....
Cafer-i Tayyar şehit olmuştu, Hak Nebi geldi yetimlerin başını okşadı ve ağladı
Baş okşayan kim , göz yaşı kime emanet?
Cephede kanlar içinde son anlarını yaşarken,vücudundan kanlı kurşunu çıkarıp;
Arkadaşım Memiş,şunu al oğluma emanet et,
Ben yaşadığım müddetce vazifemi yaptım,inandığım mukaddesler uğruna can veriyorum.
Seninde bu kurşunun hakkını vermeni istiyorum dediğimi ilet.
O mukaddes kurşun kime emanet?...
Sütçü İmamım ! İki bacımızın yaşmağını aldılar diye Maraş’ı kana buladın.
Senin şuurun kime, yaşmak kime emanet?....
Bilaller dem vuran bülbüller nerde?
Arkadaş; gül de,bülbül de,bağ da,bahçıvan da,bıçak altındaki İsmail’ler
Ateş içindeki İbrahim’ler,kuyudaki Yusuf’lar ,şu gerideki isimsiz kümbet
Şu ilerdeki mabet, bu içinde bulunduğun dergah ,unutma hepsi sana emanet..!
Arkadaşım emaneti taşıyamıyorsan,nefsinle tek başına uğraşamıyorsan
Gel inat etme , kır nefsini ,uzat elini,sana söylenenleri sessizce tekraret
YARABBiii BEN PİŞMANIM -------------------- SEN BİZLERİDE AFFET….!
Hak Nebinin dilinde nifak sayılmış emanete ihanet,
Tohum toprağa,yavru yuvaya,yuva anaya emanet
Hak hak olmuş,toprak suya,su buluta emanet
Yusuf kuyuya,Mısır yusufa emanet
Hak nebi mağaraya,Medine Hak Nebiye emanet
İbrahim ateşe, İsmail bıçağa emanet
Ne bıçak, ne ateş. Ne kuyu, nede mağara etmedi ihanet
Asrın İbrahimleri sana emanet
Arkadaş ! gel sende bir kor gibi yak sineni,çünkü hepsi Allah’a emanet
İçine doğru derinleş,dibi görünmeyen bir kuyu ol
Sakla Yusufları koynunda , Yusuflar sana emanet
Mağarada yılan olma ,güvercin gibi vefalı, örümcek gibi perdedar ol
Mağara gibi al Muhammedileri, al yedi genci ,al bütün bir gençliği…
Hz. Sümeyye Hak Nebi’yi evlatlarına emanet etti.
Sakın ona bir şey olursa geri dönmeyin dedi
Dönmeden emanete sahip çıkamayacaklarını anlayınca,
Vazgeçtiler eve dönmekten.
Evinden çıkamayanlar neyin emanetçileri acaba..!
Bilecik istasyonunda yaşlı ana oğlunu cepheye uğurlarken ona;
Oğlum babanı Dimetoka’da, dayını Şibka’da,ağabeylerini Çanakkale’de kaybettim
Sen benim son yongamsın,sende dönmezsen ben Allah’a emanet diyordu.
Ve ilave ediyordu;Git sen de git…
Minareler ezansız, camiler Kuran’sız kalacaksa sen de git
Ezan ,Kuran ,Vatan, kime emanet…?
Galiçya’da ,Şibka’da, Dimeoka’da kalanların evlatları kime emanet..?
Ben sağ dönseydim uğrunda öldüğüm Kur’anı,canımdan çok sevdiğim İslam’ı
Yavruma öğretirdim diyen ve fakat şimdi mabet yüzü görmeyen
Bu şehit evlatları kime emanet?....
Cafer-i Tayyar şehit olmuştu, Hak Nebi geldi yetimlerin başını okşadı ve ağladı
Baş okşayan kim , göz yaşı kime emanet?
Cephede kanlar içinde son anlarını yaşarken,vücudundan kanlı kurşunu çıkarıp;
Arkadaşım Memiş,şunu al oğluma emanet et,
Ben yaşadığım müddetce vazifemi yaptım,inandığım mukaddesler uğruna can veriyorum.
Seninde bu kurşunun hakkını vermeni istiyorum dediğimi ilet.
O mukaddes kurşun kime emanet?...
Sütçü İmamım ! İki bacımızın yaşmağını aldılar diye Maraş’ı kana buladın.
Senin şuurun kime, yaşmak kime emanet?....
Bilaller dem vuran bülbüller nerde?
Arkadaş; gül de,bülbül de,bağ da,bahçıvan da,bıçak altındaki İsmail’ler
Ateş içindeki İbrahim’ler,kuyudaki Yusuf’lar ,şu gerideki isimsiz kümbet
Şu ilerdeki mabet, bu içinde bulunduğun dergah ,unutma hepsi sana emanet..!
Arkadaşım emaneti taşıyamıyorsan,nefsinle tek başına uğraşamıyorsan
Gel inat etme , kır nefsini ,uzat elini,sana söylenenleri sessizce tekraret
YARABBiii BEN PİŞMANIM -------------------- SEN BİZLERİDE AFFET….!
