eZeL634
Üye
IV. Murad’ın, Hafız Ahmet Paşa’ya Şiiri
Hafız Paşa’nın ordu mevcudu 90-100 bin
civarında, kale kuşatması için elzem olan top
sayısı ise maalesef sadece 4 adet.
Topsuzluğun telâfisini, kazdırdığı 52 lağımla
mümkün görüp, bunun için iki ay harcadı.
Karşı tarafın bu lağımları keşfi, çekilen
emekle harcanan zamanı faydasız hâle
getirdi. Hafız Paşa, yapabileceği ne varsa
ortaya koyup başarıya ulaşmak istiyordu.
Ancak muhasaranın 72. günü patlatılan bir
lağımdan ufak bir gedik açmaya muvaffak
olunabildi; oradan içeri girmeye çalışan
askerin bir kısmı telef olup, sağ kalanlar
dönmek zorunda kaldılar. Bu geri çekilme
Hafız Paşa’yla alay edilmesine yol açtı.
Sebep: Bağdad fethini hafife alıp
“anahtarları cebimdedir” demesiydi. Görülen
kötü vaziyet, Hafız Ahmed Paşa’yı
İstanbul’dan yardım istemek zorunda
bıraktı. Bundan sonrası şöyle gelişir;
İstanbul’a Pâdişâh Dördüncü Murad’a bir
manzume yazıp gönderir. Şiire sığınmıştır
Paşa. Biraz da dâmad olmanın verdiği güce
güvenmiştir. Kayınbiraderinden istimdat
bekleyen manzum şiiri şöyle Hafız Ahmed
Paşa’nın:
Aldı etrafı adüv, imdada asker yok mudur?
Din yolunda baş verir bir merdi server yok
mudur?
Bir acep girdaba düştük, çaresiz kaldık
meded
Âşinâlar zümresinden bir Şinâver yok
mudur?
Cenk de hempamız olup bas virip baş
almağa
Arse-i âlemde bir merdi hünerver yok
mudur?
Def-i bidâdâ tekasülden garaz ne bilmezüz
Derdi mazluman sual olmaz mı mahşer yok
mudur?
Hafız Paşa’nın isteği makuldür de, isteyiş
biçimi biraz ağıra kaçmış. Sefere çıkarken
Bağdad’ın anahtarlarının cebinde olduğunu
söylüyor, işin zor olmadığını anlatıyordu.
Şimdi, mahşerle pâdişâhı korkutmaya çalışıp,
imdâd istemesi, çocuk pâdişâhı biraz
büyütür. Zaten büyümeye acelesi olan
Dördüncü Murad bir manzumeyle cevap
gönderir:
Hafıza Bağdad’a imdad itmeğe er yok
mudur?
Bizden istimdâd idersin sende asker yok
mudur?
Düşmen-i mat itmeğe ferzâneyim ben der
idin
Hasma karşı şimdi at oynatmağa meydan
yok mudur?
Gerçi laf ırmakta yoktur sana hempa
bilürüm
Lik senden dad alan bir dadküster yok
mudur?
Bu Hanife şehrin ihmalünle perişan itdiler
Senda âyâ gayreti din-ü Peygamber yok
mudur?
Rüşvet ile cûnd-i İslâmı perişan eyledün
İşidülmez mi sanursun bu haberler yok
mudur?
Bir Ali sîret vezir-i şimdi serdâr eyledüm
Hızru Peygamber muin olmaz mı rehber yok
mudur?
Bu manzum cevabı yazan Sultan Murad
onbeş yaşının içindedir. Yavaş yavaş
“devlete ağırlığımı koyuyorum” demekte ve
aynı zamanda Dâmad Hafız Paşa’ya,
görevden alındığını şiir diliyle
bildirmektedir. Böylece Halil Paşa’ya sadâret
yolu açılmıştır.
civarında, kale kuşatması için elzem olan top
sayısı ise maalesef sadece 4 adet.
Topsuzluğun telâfisini, kazdırdığı 52 lağımla
mümkün görüp, bunun için iki ay harcadı.
Karşı tarafın bu lağımları keşfi, çekilen
emekle harcanan zamanı faydasız hâle
getirdi. Hafız Paşa, yapabileceği ne varsa
ortaya koyup başarıya ulaşmak istiyordu.
Ancak muhasaranın 72. günü patlatılan bir
lağımdan ufak bir gedik açmaya muvaffak
olunabildi; oradan içeri girmeye çalışan
askerin bir kısmı telef olup, sağ kalanlar
dönmek zorunda kaldılar. Bu geri çekilme
Hafız Paşa’yla alay edilmesine yol açtı.
Sebep: Bağdad fethini hafife alıp
“anahtarları cebimdedir” demesiydi. Görülen
kötü vaziyet, Hafız Ahmed Paşa’yı
İstanbul’dan yardım istemek zorunda
bıraktı. Bundan sonrası şöyle gelişir;
İstanbul’a Pâdişâh Dördüncü Murad’a bir
manzume yazıp gönderir. Şiire sığınmıştır
Paşa. Biraz da dâmad olmanın verdiği güce
güvenmiştir. Kayınbiraderinden istimdat
bekleyen manzum şiiri şöyle Hafız Ahmed
Paşa’nın:
Aldı etrafı adüv, imdada asker yok mudur?
Din yolunda baş verir bir merdi server yok
mudur?
Bir acep girdaba düştük, çaresiz kaldık
meded
Âşinâlar zümresinden bir Şinâver yok
mudur?
Cenk de hempamız olup bas virip baş
almağa
Arse-i âlemde bir merdi hünerver yok
mudur?
Def-i bidâdâ tekasülden garaz ne bilmezüz
Derdi mazluman sual olmaz mı mahşer yok
mudur?
Hafız Paşa’nın isteği makuldür de, isteyiş
biçimi biraz ağıra kaçmış. Sefere çıkarken
Bağdad’ın anahtarlarının cebinde olduğunu
söylüyor, işin zor olmadığını anlatıyordu.
Şimdi, mahşerle pâdişâhı korkutmaya çalışıp,
imdâd istemesi, çocuk pâdişâhı biraz
büyütür. Zaten büyümeye acelesi olan
Dördüncü Murad bir manzumeyle cevap
gönderir:
Hafıza Bağdad’a imdad itmeğe er yok
mudur?
Bizden istimdâd idersin sende asker yok
mudur?
Düşmen-i mat itmeğe ferzâneyim ben der
idin
Hasma karşı şimdi at oynatmağa meydan
yok mudur?
Gerçi laf ırmakta yoktur sana hempa
bilürüm
Lik senden dad alan bir dadküster yok
mudur?
Bu Hanife şehrin ihmalünle perişan itdiler
Senda âyâ gayreti din-ü Peygamber yok
mudur?
Rüşvet ile cûnd-i İslâmı perişan eyledün
İşidülmez mi sanursun bu haberler yok
mudur?
Bir Ali sîret vezir-i şimdi serdâr eyledüm
Hızru Peygamber muin olmaz mı rehber yok
mudur?
Bu manzum cevabı yazan Sultan Murad
onbeş yaşının içindedir. Yavaş yavaş
“devlete ağırlığımı koyuyorum” demekte ve
aynı zamanda Dâmad Hafız Paşa’ya,
görevden alındığını şiir diliyle
bildirmektedir. Böylece Halil Paşa’ya sadâret
yolu açılmıştır.
