Işte cumhuriyetten beklediğimiz netice

  • 2 Kasım 2010
  • 712 Okunma
  • 2 Cevap

Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
  1. Atatürk, Mudanya yolu ile Bursa'ya gidiyordu. Kalabalık bir halk
    kitlesi iskelede etrafını çevirmiş bulunmaktaydı. Bir kadının
    elinde bir kâğıtla Atatürk'e yaklaştığı görüldü. İhtiyar, zayıf bir
    kadındı. Ata'nın yolunu keserek titrek bir sesle:
    - Beni tanıdın mı oğul? dedi. Ben sizin Selanik'te komşunuzdum.
    Bir oğlum var. Devlet demiryollarına girmek istiyor. Siz onu
    alsınlar dediniz. Fakat müdür dinlemedi. Oğlumu yine işe
    almamış. Ne olur bir kere de siz söyleseniz.
    Atatürk'ün çelik bakışlı gözleri samimiyetle parladı. Elleriyle
    geniş jestler ya-parak ve yüksek sesle:
    - Oğlunu almadılar mı? dedi. Ben tavsiye ettiğim hâlde mi
    almadılar? Ne kadar iyi olmuş... Çok iyi yapmışlar... İşte
    Cumhuriyet böyle anlaşılacak...
    Kadın, kalabalığın içinde kaybolmuştu. Ve Atatürk adeta
    kendinden geçmiş bir sesle:
    - İşte cumhuriyetten beklediğimiz netice... diyordu.
     


    Yazan: OğuzcanAbi
  2. torpili elde patlatmışlar.

    helal olsun..
     
  3. :D Evet
     
Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
Yüklüyor...
24/09/2018 - 22:45