İçimdeki Seni Durduramam...

[Romantik Prens]

İçimin karanlıklarına doğru yürüyorum
Kayboluyorum gölgelerin içinde
Bedenim sıkışmış dört duvar arasına
Küçücük dünya dönüp duruyor sorumsuzca
Bir dün var,sabahı kollayan
Arkasında umut mu? tasa mı? geleceğini yaşayan
Bir kadın öz kokusundan mahrum
Ve bir şiir anlamı gözyaşından
Şimdi yoksulum günbatımından beri
Sadece bir tebessüm kaldı sakladığım
Doğacak yeni bir güne
Hapis olmuş gözlerim gökyüzüne
Hep aşıktım oysa geceye
Hani vehimlerimden arta kalan yalnızlık nerede
Yüreğinde barındırdığın kalabalık hafakan
Tomurcuğundan fırlayan gültanesinin ızdırabı gibi
İsyan eder sensizliğe bu sessizlik
Susmakla olacak iş değil bu yorgunluğun çilesi
Ve hala seni anlatamamamın ezikliği yüreğime
Kaldırım sevgilerine gücenmişti yüreğim
Bir buketlik aşkların pazarında satılan gülleri koklayamadım
Kaçırdım uzaklara yüreğimi
Uykulardan uzak tuttum gözlerimi
Gözlerin girer diye düşlerime.Olmadı...
Her biten yolun,uzak mesafelerin sonu
Gözlerine,özlemine çıktı
Yalancı,tuzak sevdalara attım kendimi
Ruhuma ihanet edip
Hissiz,donuk bakışlarda aradım sevgini
Kimbilir sen,hangi unutmuşluğun ziyanıyla
Harcarken sevdamızı başka gözlerde
Uyanmayı düşlerdik ikimizde birbirimize
Ama ben bir gün,bir yıl diye yola çıkmadım
Soruların adı zamansa
Ben sevdamı sonsuzluğa ısmarladım