makmüh
Üye
Her dem duâ (Her zaman olmalı)
İnsanın yaradılış sebebi ve asıl vazifesi, Allah’a iman ve duâdır. İman duâyı lüzumlu kıldığı gibi, insanın fıtratı da Allah’a yalvarmaya şiddetle ihtiyaç gösterir. Cenab-ı Hakk dahi “Duânız olmazsa ne ehemmiyetiniz var” meâlndeki fermanıyla insanın sebeb-i kıymetinin duâ olduğunu bildirmektedir. Hem meâlen “Bana duâ edin size cevap vereyim” buyurmakla bizlere duâyı emretmektedir.
Duâ; bir ubûdiyettir, hazine-i rahmet kapısını çalmaktır. Dünya ve ahiret saadetinin vesilesidir, cesaretin kaynağıdır, ruhun ve kalbin ve aklın rahatıdır.
Ahiret hayatını esas tutup; şu dünya hayatını ona vesile yapmaktır, emaneti hakiki sahibine teslim etmektir. Fâni ömrü bakîleştirmektir, fâni dünyanın bekasız ve ağır işlerinin verdiği gaflet ve sersemlikten kurtulmaktır, insanın dertlerine tiryak gibi bir ilaçtır.
İnsan iman ve duâ ile hakiki insan olur ve gerçek mutluluğu elde eder. Evet, insanın iman ve duâ için yaratıldığı, fıtratı ve manevi cihazlarından anlaşılıyor. Hayvan ve insanın dünyaya gelmelerindeki farkları, bu meseleye açık ve kesin bir delil teşkil eder.
Çünkü hayvan dünyaya geldiği vakit adeta başka bir âlemde tekemmül etmiş gibi, istidadına göre mükemmel olarak gelir, yani gönderilir. Ya iki saatte, ya iki günde veya iki ayda bütün hayat şartlarını ve kâinatla olan münasebetini ve hayat kanunlarını öğrenir, meleke sahibi olur. İnsanın yirmi senede kazandığı iktidarı ve iş yapma melekesini, serçe ve arı gibi bir hayvan yirmi günde tahsil eder, yani ona ilham olunur.
Duâ; bir ubûdiyettir, hazine-i rahmet kapısını çalmaktır. Dünya ve ahiret saadetinin vesilesidir, cesaretin kaynağıdır, ruhun ve kalbin ve aklın rahatıdır.
Ahiret hayatını esas tutup; şu dünya hayatını ona vesile yapmaktır, emaneti hakiki sahibine teslim etmektir. Fâni ömrü bakîleştirmektir, fâni dünyanın bekasız ve ağır işlerinin verdiği gaflet ve sersemlikten kurtulmaktır, insanın dertlerine tiryak gibi bir ilaçtır.
İnsan iman ve duâ ile hakiki insan olur ve gerçek mutluluğu elde eder. Evet, insanın iman ve duâ için yaratıldığı, fıtratı ve manevi cihazlarından anlaşılıyor. Hayvan ve insanın dünyaya gelmelerindeki farkları, bu meseleye açık ve kesin bir delil teşkil eder.
Çünkü hayvan dünyaya geldiği vakit adeta başka bir âlemde tekemmül etmiş gibi, istidadına göre mükemmel olarak gelir, yani gönderilir. Ya iki saatte, ya iki günde veya iki ayda bütün hayat şartlarını ve kâinatla olan münasebetini ve hayat kanunlarını öğrenir, meleke sahibi olur. İnsanın yirmi senede kazandığı iktidarı ve iş yapma melekesini, serçe ve arı gibi bir hayvan yirmi günde tahsil eder, yani ona ilham olunur.
