***BlackrosE***
Üye
Hepinize Aşk'tan Mektup Var!!
Hepimize A$Ktan Mektup Var!
SevqiLi insanLar, yıLLarca benim pe$imde ko$tunuz; beni anLamaya, beni tanımLamaya çaLı$tınız; birçok kez beni buLduqunuzu zannettiniz; bana sahip oLmaya çaLı$tınız; birbirinize ve kendinize zarar verdiniz; acı çektiniz. Ama beni hiç fark etmediniz. Evet! Beni hiç fark etmediniz diyorum size. İki kedinin öyküsünü biLir misiniz? Küçük kedi durmadan kuyruqunu kovaLıyormu$. YakaLayamadıkça da sinirLenmi$, daha da hırsLa atıLmı$. Bunu qören büyük kedi, küçük kediye sormu$: "Neden kuyruqunu yakaLamak istiyorsun?"
Küçük kedi cevap vermi$: "Bana, kuyruqu mu yakaLarsam mutLuLuqu buLacaqımı söyLediLer de ondan?" Büyük kedi qüLmü$ ve demi$ ki: "YıLLar önce ben de senin qibiydim, kovaLadım, kovaLadım, ama yakaLayamadım. Bir qün kovaLamaktan vazqeçtim ve yürümeye ba$Ladım. O benim pe$imden qeLdi." Benim sırrım buradadır i$te. Siz beni kovaLadıkça ben kaçıyorum. Çünkü sizden korkuyorum. Siz bana sahip oLmak istiyorsunuz; ama ben özqürLükte varım; yoksa var oLamam. Bir keLebeqe benzerim. Sizi hazır hissedince qeLip konarım. Çoqunuz iLk ba$Larda benim tadımı çıkartır. İnanıLmaz duyquLar ya$ar. Ben de ya$arım, sizin mutLuLuqunuz arttıkça ben de büyürüm. Taa ki, yaradıLı$ınızda var oLan sahipLenme dürtüsü devreye qirene dek. O dürtü ki, keLebekLeri çiviLeyip duvarLarına asıyor: Sahip oLmaktan haz duyuyor. Bu duyquyu hissedince ben hemen uçarım. Gördüqünüz qibi, ben çok ürkeqimdir.
SahipLenme duyqunuzun ve bunun sonucunda oLu$an korkuLarınızın, kıskançLıkLarınızın, öfkenizin, kavqaLarınızın oLduqu yerde ben yokum. Yoo! ÜzüLmeyin, onLar bana zarar veremezLer, çünkü ben öLümsüzüm; sadece öyLe ortamLarda var oLamam ve kaçarım. Ve onLar qittiqinde, tekrar qeLirim.
Beni en çok, "Artık içimdeki a$k tamamen öLdü" ya da "Bir daha a$kı asLa ya$amayacaqım" qibisinden dü$ünenLer üzüyor. Ben asLa öLmem, sadece siz, benim size qeLmemi enqeLLersiniz Korku, endi$e, umutsuzLuk, sahipLenme duyqusu, kıskançLık" bunLar da sizin duyquLarınızdır. Hatta biLiyor musunuz, bunLar ba$Lanqıçta iyi duyquLardı. Fakat çe$itLi nedenLerLe enqeLLenince asiLe$tiLer ve sizinLe mücadeLeye ba$LadıLar. Ve yine biLiyor musunuz ki, siz beni ya$arken, inanıLmaz mutLuyken; birazdan bunLar da qeLir? Çünkü onLar da mutLu oLmayı istiyorLardır. OnLar da sizin ya$adıqınız qibi, özqürce mutLuLuqu ya$amak istiyorLardır. Ama siz ne yaparsınız? SuçLuLuk hissedip, onLarLa mücadeLe edersiniz? AkLınızda, "Ben $u anda çok mutLuyum, neden bunLarLa kar$ıLa$ıyorum?" dü$üncesi vardır. Bastırırsınız, onLar direnir ve sonuçta qeriLim qeLir ve ben qiderim. Lütfen, böyLe bir durumda onLarı serbest bırakın. NasıL mı? OnLarı dinLeyin, ama direnmeyin. Sadece ne dedikLerini dinLeyin ve izLeyin. OnLar iLk ba$ta ne idiLer ve neden bu haLe qeLdiLer? Unutmayın, onLar bir zamanLar sizin saf duyquLarınızdı. Bir $ekiLde enqeLLendiLer ve $u an çok mutsuzLar. BeLki de aiLenizden veya çevrenizden qeLen tepkiyLe enqeLLediniz onLarı, ama artık serbest bırakma zamanı. OnLarı dinLeyin, nedenLeri öqrenin ve serbest bırakın. BöyLece bana daha qeni$ bir ini$ aLanı bırakırsınız.
A$k acısı
Bir de beni hep suçLuyorsunuz: "A$k acısı" diyorsunuz buna. Ben size asLa acı çektirmem. Siz, sahip oLma tutkuLarınızLa kendinize acı çektirirsiniz. Süreç $öyLedir: Beraberizdir, bir varLıkta somutLa$mı$ımdır, mutLusunuzdur, her $eyden büyük zevk aLıyorsunuzdur ve birden korkmaya ba$Larsınız: Ya bu mutLuLuqunuz qeLecekte de devam etmezse... Kendinizi qarantiye aLmak istersiniz, bunun için bana sahip oLmak istersiniz; üzüLerek sizi terk ederim. KırqınLık, öfke ya$arsınız; beni tekrar yakaLamak için pLanLar, stratejiLer oLu$turursunuz; qüzeL sözLer, ho$ armaqanLar, harika davranı$Lar kuLLanırsınız, ama maaLesef bu davranı$Larınız sadece sempati topLar; beni var etmez. BeLki bu davranı$LarınızLa, somutLa$tıqım varLıqı tekrar kazanırsınız, ama bir $ey eksik deqiL midir? BEN. Onu tekrar kazanana kadar ya$adıqınız yürek çarpıntısına ne oLdu? İstediniz ve eLde ettiniz, deqiL mi? YanLı$ anLamayın, sizi suçLamıyorum: Siz, içinizden qeLeni yaptınız ve ba$armanın mutLuLuqunu tadıyorsunuz. Ben sadece size $unu anLatmak istiyorum: Kendinizi ve onu serbest bırakın. ÖzqürLe$tirin birbirinizi. Ben sadece özqür ortamLarda var oLabiLirim. Ve beni tekrar ya$ayabiLmenin yoLu özqür oLmak ve özqür bırakabiLmektir. Yoo! Kaybetmekten asLa korkmayın. Benim tadımı biLen asLa kaybetmez. Ve asLında bir qün $unu fark edersiniz, benim A veya B varLıqında somutLa$mam önemLi deqiLdir, önemLi oLan tek $ey: Sizin beni hissedebiLme qücünüzdür... Bir qün fark edeceksiniz, umarım kendinize çok fazLa eziyet etmeden ya$arsınız bunu".
SizLere veda etmeden önce, son bir $ey ifade etmeye çaLı$acaqım: SizLerLe beraber oLmak harika, Lütfen kendinizi özqür bırakın ve sizinLe beraber oLaLım. SizLeri seviyorum".
VarLıqımLa
A$K
Noktayı koyuyorum bu son satırlarımda..!
Sen gittiğinden beri duygularımın körelmesinden korkardım.
Korkardım dedim ya..
Korktum,köreldim..
Sana dair yazdığım yazılarımın sonuna nokta koymak istiyorum artık..
Bu;bitmişliğimin,tükenmişliğimin,yorgunluğumun ve sana olan sevgimdeki eksilmenin bir yansıması..
Noktayı koyuyorum bu son satırlarımda..Sana ve sana olan sevdama..
Üç noktasız yaşamanın ne olduğunu bilmek istercesine..
Beklemeden,umut etmeden,gözlerim dalmadan,acaba gelir mi? diye beynimi allak bullak eden sorulardan kaçarcasına..
Oku ve bil ki sana,bana ve bize dair olan her şey aslında yalanmış..
Ayrılık tek sırdaşım olmuş geceler boyunca..
Yazılan senaryonun iki zıt karakteriyiz..
Bu oyunda bir kazanan bir kaybeden olacaktı..
Perdeyi Seni unutmak için indirdim..
Sen beni,ben seni bir daha görmeyeceğiz..
Bu son film..
Son kez olsun tut ellerimden..
Ve gülümse bana..
Gülümseki yanağındaki gamzeye gömeyim kendimi..
Anlayacaksın bir gün senin için dökülen bir damla yaşın ne anlama geldiğini..
Anlayacaksın kaybetmenin vermiş olduğu sızıyı..
Anlayacaksın kazanmanın aslında bir yalan olduğunu..
Ve işte o zaman sende ağlayacaksın.. Ve anlayacaksın bensizliğin,sensizlikten beter olduğunu..
Şimdi çek git yoluna..
Yolun aydınlık,bahtın açık olsun
SevqiLi insanLar, yıLLarca benim pe$imde ko$tunuz; beni anLamaya, beni tanımLamaya çaLı$tınız; birçok kez beni buLduqunuzu zannettiniz; bana sahip oLmaya çaLı$tınız; birbirinize ve kendinize zarar verdiniz; acı çektiniz. Ama beni hiç fark etmediniz. Evet! Beni hiç fark etmediniz diyorum size. İki kedinin öyküsünü biLir misiniz? Küçük kedi durmadan kuyruqunu kovaLıyormu$. YakaLayamadıkça da sinirLenmi$, daha da hırsLa atıLmı$. Bunu qören büyük kedi, küçük kediye sormu$: "Neden kuyruqunu yakaLamak istiyorsun?"
Küçük kedi cevap vermi$: "Bana, kuyruqu mu yakaLarsam mutLuLuqu buLacaqımı söyLediLer de ondan?" Büyük kedi qüLmü$ ve demi$ ki: "YıLLar önce ben de senin qibiydim, kovaLadım, kovaLadım, ama yakaLayamadım. Bir qün kovaLamaktan vazqeçtim ve yürümeye ba$Ladım. O benim pe$imden qeLdi." Benim sırrım buradadır i$te. Siz beni kovaLadıkça ben kaçıyorum. Çünkü sizden korkuyorum. Siz bana sahip oLmak istiyorsunuz; ama ben özqürLükte varım; yoksa var oLamam. Bir keLebeqe benzerim. Sizi hazır hissedince qeLip konarım. Çoqunuz iLk ba$Larda benim tadımı çıkartır. İnanıLmaz duyquLar ya$ar. Ben de ya$arım, sizin mutLuLuqunuz arttıkça ben de büyürüm. Taa ki, yaradıLı$ınızda var oLan sahipLenme dürtüsü devreye qirene dek. O dürtü ki, keLebekLeri çiviLeyip duvarLarına asıyor: Sahip oLmaktan haz duyuyor. Bu duyquyu hissedince ben hemen uçarım. Gördüqünüz qibi, ben çok ürkeqimdir.
SahipLenme duyqunuzun ve bunun sonucunda oLu$an korkuLarınızın, kıskançLıkLarınızın, öfkenizin, kavqaLarınızın oLduqu yerde ben yokum. Yoo! ÜzüLmeyin, onLar bana zarar veremezLer, çünkü ben öLümsüzüm; sadece öyLe ortamLarda var oLamam ve kaçarım. Ve onLar qittiqinde, tekrar qeLirim.
Beni en çok, "Artık içimdeki a$k tamamen öLdü" ya da "Bir daha a$kı asLa ya$amayacaqım" qibisinden dü$ünenLer üzüyor. Ben asLa öLmem, sadece siz, benim size qeLmemi enqeLLersiniz Korku, endi$e, umutsuzLuk, sahipLenme duyqusu, kıskançLık" bunLar da sizin duyquLarınızdır. Hatta biLiyor musunuz, bunLar ba$Lanqıçta iyi duyquLardı. Fakat çe$itLi nedenLerLe enqeLLenince asiLe$tiLer ve sizinLe mücadeLeye ba$LadıLar. Ve yine biLiyor musunuz ki, siz beni ya$arken, inanıLmaz mutLuyken; birazdan bunLar da qeLir? Çünkü onLar da mutLu oLmayı istiyorLardır. OnLar da sizin ya$adıqınız qibi, özqürce mutLuLuqu ya$amak istiyorLardır. Ama siz ne yaparsınız? SuçLuLuk hissedip, onLarLa mücadeLe edersiniz? AkLınızda, "Ben $u anda çok mutLuyum, neden bunLarLa kar$ıLa$ıyorum?" dü$üncesi vardır. Bastırırsınız, onLar direnir ve sonuçta qeriLim qeLir ve ben qiderim. Lütfen, böyLe bir durumda onLarı serbest bırakın. NasıL mı? OnLarı dinLeyin, ama direnmeyin. Sadece ne dedikLerini dinLeyin ve izLeyin. OnLar iLk ba$ta ne idiLer ve neden bu haLe qeLdiLer? Unutmayın, onLar bir zamanLar sizin saf duyquLarınızdı. Bir $ekiLde enqeLLendiLer ve $u an çok mutsuzLar. BeLki de aiLenizden veya çevrenizden qeLen tepkiyLe enqeLLediniz onLarı, ama artık serbest bırakma zamanı. OnLarı dinLeyin, nedenLeri öqrenin ve serbest bırakın. BöyLece bana daha qeni$ bir ini$ aLanı bırakırsınız.
A$k acısı
Bir de beni hep suçLuyorsunuz: "A$k acısı" diyorsunuz buna. Ben size asLa acı çektirmem. Siz, sahip oLma tutkuLarınızLa kendinize acı çektirirsiniz. Süreç $öyLedir: Beraberizdir, bir varLıkta somutLa$mı$ımdır, mutLusunuzdur, her $eyden büyük zevk aLıyorsunuzdur ve birden korkmaya ba$Larsınız: Ya bu mutLuLuqunuz qeLecekte de devam etmezse... Kendinizi qarantiye aLmak istersiniz, bunun için bana sahip oLmak istersiniz; üzüLerek sizi terk ederim. KırqınLık, öfke ya$arsınız; beni tekrar yakaLamak için pLanLar, stratejiLer oLu$turursunuz; qüzeL sözLer, ho$ armaqanLar, harika davranı$Lar kuLLanırsınız, ama maaLesef bu davranı$Larınız sadece sempati topLar; beni var etmez. BeLki bu davranı$LarınızLa, somutLa$tıqım varLıqı tekrar kazanırsınız, ama bir $ey eksik deqiL midir? BEN. Onu tekrar kazanana kadar ya$adıqınız yürek çarpıntısına ne oLdu? İstediniz ve eLde ettiniz, deqiL mi? YanLı$ anLamayın, sizi suçLamıyorum: Siz, içinizden qeLeni yaptınız ve ba$armanın mutLuLuqunu tadıyorsunuz. Ben sadece size $unu anLatmak istiyorum: Kendinizi ve onu serbest bırakın. ÖzqürLe$tirin birbirinizi. Ben sadece özqür ortamLarda var oLabiLirim. Ve beni tekrar ya$ayabiLmenin yoLu özqür oLmak ve özqür bırakabiLmektir. Yoo! Kaybetmekten asLa korkmayın. Benim tadımı biLen asLa kaybetmez. Ve asLında bir qün $unu fark edersiniz, benim A veya B varLıqında somutLa$mam önemLi deqiLdir, önemLi oLan tek $ey: Sizin beni hissedebiLme qücünüzdür... Bir qün fark edeceksiniz, umarım kendinize çok fazLa eziyet etmeden ya$arsınız bunu".
SizLere veda etmeden önce, son bir $ey ifade etmeye çaLı$acaqım: SizLerLe beraber oLmak harika, Lütfen kendinizi özqür bırakın ve sizinLe beraber oLaLım. SizLeri seviyorum".
VarLıqımLa
A$K
Noktayı koyuyorum bu son satırlarımda..!
Sen gittiğinden beri duygularımın körelmesinden korkardım.
Korkardım dedim ya..
Korktum,köreldim..
Sana dair yazdığım yazılarımın sonuna nokta koymak istiyorum artık..
Bu;bitmişliğimin,tükenmişliğimin,yorgunluğumun ve sana olan sevgimdeki eksilmenin bir yansıması..
Noktayı koyuyorum bu son satırlarımda..Sana ve sana olan sevdama..
Üç noktasız yaşamanın ne olduğunu bilmek istercesine..
Beklemeden,umut etmeden,gözlerim dalmadan,acaba gelir mi? diye beynimi allak bullak eden sorulardan kaçarcasına..
Oku ve bil ki sana,bana ve bize dair olan her şey aslında yalanmış..
Ayrılık tek sırdaşım olmuş geceler boyunca..
Yazılan senaryonun iki zıt karakteriyiz..
Bu oyunda bir kazanan bir kaybeden olacaktı..
Perdeyi Seni unutmak için indirdim..
Sen beni,ben seni bir daha görmeyeceğiz..
Bu son film..
Son kez olsun tut ellerimden..
Ve gülümse bana..
Gülümseki yanağındaki gamzeye gömeyim kendimi..
Anlayacaksın bir gün senin için dökülen bir damla yaşın ne anlama geldiğini..
Anlayacaksın kaybetmenin vermiş olduğu sızıyı..
Anlayacaksın kazanmanın aslında bir yalan olduğunu..
Ve işte o zaman sende ağlayacaksın.. Ve anlayacaksın bensizliğin,sensizlikten beter olduğunu..
Şimdi çek git yoluna..
Yolun aydınlık,bahtın açık olsun
cok güzel paylaşımdı teşekkürler
