hadi git Atila ışık

[elmyra]

HADİ GİT

Bu sabah; Ayrılık rüzgarının dalından kopardığı yapraktır yüreğim,
sonbaharı beklemeden savrulan

Bir şarkı vardı
Hani, mızrabın dokunduğu kırık kemandan dökülen nağmelerin
yüreklere hüzün verdiği eski bir şarkı
Şarkıda keman hüzzam ağlardı, hicaz ağlardı
Keman susar sen ağlardın ya;
İşte, o şarkı da bitti az önce
Şarkı bitti,
‘ve perde…’ dedi biri. Yürek kapıları kapandı,
hatta mührü de çakıldı az önce

Hadi git şimdi, bir kez olsun arkana bakmadan;
Hadi git

Ay, süt rengi elbisesini soyundu
Gece, karanlığını bavuluna yerleştirdi bile
Birazdan, aydınlık sıyrılacak saklandığı yatağından
Birazdan, buruk tadı kalacak geriye
sevişilmedik siyah renkli şarabın süslediği akşamdan

Hadi git
Bakışlarını topla aynalardan
Dokunma(ma)ları sakla teninde
Gözlerinde, erken tükenmiş bir sevdayı tut, sıkı sıkıya
Hadi git
Hadi git şimdi, bir kez olsun arkana dönmeden;
Hadi git
Belki bir kurumuş buse kalır yanağında, belki de
göz yaşlarındır kalan; Sakladığın mendilde

Şimdi, ayrılık rüzgarının dalından kopardığı yapraktır yüreğim
Atila ışık