kum kзđiśi
Üye
Gittin mi ?
Zamanı unuttum saat kaçtır günlerden nedir bihaberim… Ne kadar oldu ki… Yüzün berraktı her zaman ki gibi gözlerimde garip bir tebessüm yüzünde…
Gittin mi? Nasıl inanabilirim ki? Yalan olduğu alelade. İnanmam! İnanamam gittiğine… gitmezsin sen bırakmazsın beni. Yalancı hepsi ne biliyorlar ki senden benden bizden? Sıradan bir çift sıradan bir aşk sanıyorlar. Birkaç ay bilemedin bir kaç yıllık bir heves… yalancı hepsi cahil ve yalancı…Nereden bilebilirler ki? Göremezlerdi gecenin karanlığında bizi. Ruhlarımız tutkuyla kavrulup bir olurken gece serin koynuna alırdı bizi. Aşk ağır gelirdi de çelimsiz ruhumuza ağlardık saatlerce… akıtırdık damlaları aşkın pınarlarından damla damla dökülürdü aşk gözlerimizden dünyaya… sanırdım ki dünyayı aşkla dolduran bizim gözyaşlarımızdı. Gecenin karanlığında ürkmüş benliğim sığınırdı sana oysa sen de en az benim kadar korkardın onlardan; uzaktan ve en çok da yalnızlıktan…
Tutunurdum sana beraber tutunmak için acılara. Hüznümüz katığımız olurdu aşkın eşsiz fırtınaları eserken çöl olmuş gönülde hayat yeniden doğardı içimizde küçük bir damla düşerken gönlün sahrasına…
Gittin mi? Sen mi? Yapamazsın ki bensiz… bilirim gidemezsin zira yaşamın benimledir. Korkarken bensiz nefes almaya yüreğini bana adamışken… gidebilir misin ki? Mümkün mü bu? Değişebilir misin? Bir gecede bir anda artık sevmiyorum diyebilir misin? Artık hayatı farklı görebilir misin? Yalnız olabilir misin? Onlar gibi… birlikte ve yalnız?
Gittin mi? Hayır. Gidemezsin.Olmaz işte… bilemez ki onlar… anlamıyorlar gidemeyeceğini. Biz beraber doğduk! Ellerimiz dokunduğu an öldük ve yeniden doğduk… ben ve sen gitmişti… biz doğmuştuk. Her ölüm bir doğuştur demiyor muydu şair? Ana rahminde ölür dünyaya doğar dünyaya ölür ahirete doğar insan… benliğimizde ölüp birlikte doğmuştuk biz. Yalnızlık gözlerimizin önünde süregelen lanet bir oyundu korkuturdu ama bilirdik gönlümüzden bizden uzak olduğunu.
Nasıl bir yalnızlıktır bugün ki? Birlikte paylaşılan bir yalnızlık. Zevkin doruğuna acının zirvesine gecenin zifirine sabahın ziyasına asrın uzunluğuna anın kısalığına süren bir yalnızlık… çift kişilik yalnızlık. Tende yalnızlık hayatta yalnızlık en çok da yürekte
yalnızlık…
Gittin mi? Gidemezsin ki sen… bırakmazsın beni bu kirli oyunla baş başa.İnanmıyorum! Yalancı onlar… bilebilirler mi? Anlayabilirler mi sevgiyi aşkı? Nasıl düşünürler gittiğini… gitmezsin sen.
Bırakmazsın beni sen
Gittin mi? Nasıl inanabilirim ki? Yalan olduğu alelade. İnanmam! İnanamam gittiğine… gitmezsin sen bırakmazsın beni. Yalancı hepsi ne biliyorlar ki senden benden bizden? Sıradan bir çift sıradan bir aşk sanıyorlar. Birkaç ay bilemedin bir kaç yıllık bir heves… yalancı hepsi cahil ve yalancı…Nereden bilebilirler ki? Göremezlerdi gecenin karanlığında bizi. Ruhlarımız tutkuyla kavrulup bir olurken gece serin koynuna alırdı bizi. Aşk ağır gelirdi de çelimsiz ruhumuza ağlardık saatlerce… akıtırdık damlaları aşkın pınarlarından damla damla dökülürdü aşk gözlerimizden dünyaya… sanırdım ki dünyayı aşkla dolduran bizim gözyaşlarımızdı. Gecenin karanlığında ürkmüş benliğim sığınırdı sana oysa sen de en az benim kadar korkardın onlardan; uzaktan ve en çok da yalnızlıktan…
Tutunurdum sana beraber tutunmak için acılara. Hüznümüz katığımız olurdu aşkın eşsiz fırtınaları eserken çöl olmuş gönülde hayat yeniden doğardı içimizde küçük bir damla düşerken gönlün sahrasına…
Gittin mi? Sen mi? Yapamazsın ki bensiz… bilirim gidemezsin zira yaşamın benimledir. Korkarken bensiz nefes almaya yüreğini bana adamışken… gidebilir misin ki? Mümkün mü bu? Değişebilir misin? Bir gecede bir anda artık sevmiyorum diyebilir misin? Artık hayatı farklı görebilir misin? Yalnız olabilir misin? Onlar gibi… birlikte ve yalnız?
Gittin mi? Hayır. Gidemezsin.Olmaz işte… bilemez ki onlar… anlamıyorlar gidemeyeceğini. Biz beraber doğduk! Ellerimiz dokunduğu an öldük ve yeniden doğduk… ben ve sen gitmişti… biz doğmuştuk. Her ölüm bir doğuştur demiyor muydu şair? Ana rahminde ölür dünyaya doğar dünyaya ölür ahirete doğar insan… benliğimizde ölüp birlikte doğmuştuk biz. Yalnızlık gözlerimizin önünde süregelen lanet bir oyundu korkuturdu ama bilirdik gönlümüzden bizden uzak olduğunu.
Nasıl bir yalnızlıktır bugün ki? Birlikte paylaşılan bir yalnızlık. Zevkin doruğuna acının zirvesine gecenin zifirine sabahın ziyasına asrın uzunluğuna anın kısalığına süren bir yalnızlık… çift kişilik yalnızlık. Tende yalnızlık hayatta yalnızlık en çok da yürekte
yalnızlık…
Gittin mi? Gidemezsin ki sen… bırakmazsın beni bu kirli oyunla baş başa.İnanmıyorum! Yalancı onlar… bilebilirler mi? Anlayabilirler mi sevgiyi aşkı? Nasıl düşünürler gittiğini… gitmezsin sen.
Bırakmazsın beni sen
Gittin mi?
Gidemezsin ki sen…
Yüreğime işlemişsin…
Alabilir mi hiçbir kuvvet seni ruhumdan?
Sökebilir mi seni içimden?
Yeter mi gücü silmeye anıları?
Talan etmeye kalbimi?
Gidemezsin ki sen…
Sen ben olmuşsun…
Gidemezsin ki ben gitmeden.
Gidemezsin ki sen…
Yüreğime işlemişsin…
Alabilir mi hiçbir kuvvet seni ruhumdan?
Sökebilir mi seni içimden?
Yeter mi gücü silmeye anıları?
Talan etmeye kalbimi?
Gidemezsin ki sen…
Sen ben olmuşsun…
Gidemezsin ki ben gitmeden.
