En Fazla Sen Gibi, En Az Sensizlik Kadar...

[Romantik Prens]

Adadığım adaklar dünlere
Yarın gözlerine yazılmış güzel bir şarkı gibi
Sensiz dinlersem bil ki gözlerini unutmadım...
Ne çok direndim oysa
Cevabını bilmek sorunun can yakıcı ağırlığını hafifletmiyormuş
Zaman sadece bir süs kolumda







Varlığına deliyken
Yokluğuna delir(e)memek
Susuzluktan dudakları çatlamış bir ağıt gibi yakıyor beynimi.
Tut ki alev alsa senli bildiklerim
Sen mi kül olursun ben mi?





Hangi bakışa dokundun da
Gülüşünü saklamadın bana?
Benimdi sandım kadife bir uykuda büyütürken huzurumu
Sanmalarım hangi yabancı söze vuruldu böylesine?





Küf kokuyor caddeler virajlarında boğuluyorum.
Ağıtlar kendi kendini yakıyor!
Kırılıp dökülüyorum yavaş yavaş
Toplama!





Parmağımı basıyorum acımın en kanayan yerine
Öfkem alnının ortasından vuruyor hayatı
Avuçlarımdan düşüyor yüreğin...
Şimdi sen mi kanıyorsun ben mi?

 

[grafikseli 84]

süper