arslansem
Üye
Duru Tiyatro---İclal Aydın
Duru Tiyatro
Gazetede bir haber: Emre Kınay ve Emine Ün bütün paralarını yeni kurdukları tiyatroya yatırdılar. Yattığım yerde okuduğum gazeteyi sehpanın üzerine koydum. Kumandayla gelişigüzel kanallar arasında giderken bir kanalda Emine’ye rastladım. Hararetle ve heyecanla tiyatroyu anlatıyor repertuvarla ilgili bilgiler veriyordu. Evet; Emre, kafası durmaksızın bir şeyler üreten proje adamlarından biridir ama o adamların yanında Emine gibi kadınlar olmasa projeler çok zor hayata geçer...
Emre Kınay ile iki seneye yaklaşan geceli gündüzlü mesaimiz içinde onun iki tiyatro kuruşuna, bir dekorasyon mağazası açışına, bir uzun ve bir kısa metraj film çekmesine, iki oyun yönetmesine, iki ayrı oyunda rol alışına ve bolca öfkesine şahit oldum.
Eh bu kadar yoğun çalışmada sakin kalınamaz zaten ama sağlığını bu kadar yorma Emre diye çok uyarmamıza rağmen hiç dikkate almaz...
***
Ben açılış, gala, prömiyer fobik olduğum için sevgili arkadaşlarım Emine Ün ve Emre Kınay’ın kızlarının isimlerini verdikleri Duru Tiyatro’nun açılışına gidemedim yine. Zaten vazife nöbeti bendeydi. Ancak hepinize duyurmayı bir ödev edindiğim için bütün Türkiye’ye sesleniyorum.
Büyük alınteri, büyük emeklerle, gerçekten televizyondan kazanılmış her kuruşla İstanbul Kadıköy Anadolu Lisesi içinde açılmış olan Duru Tiyatro’da Ayça Bingöl ve Sezai Altekin’in oynadığı Bana Bir Picasso gerek; Arif Akkaya ve Emre Kınay’ın oynadığı Kara Sohbet ve çocuk oyunu Çöp Adam izleyicileriyle buluşuyor.
8 Şubat’ta ise Türkiye prömiyerini yapacak olan Kaset isimli oyunda Öner Erkan; Erdem Irmak ve Senan Kara rol alacaklar. Televizyon ekranlarında sizi güldürmeye alıştırmış olan Damat Ferit (Öner Erkan) bu kez ters köşe bir rolle karşınızda olacak!
***
İki ay kadar önce iki çekim arasında Emre, biricik yardımcısı Saldıray’la (soyadı da şaka gibi, Çakar biliyor musunuz!) bitmez tükenmez telefon görüşmeleri yaparak tiyatronun kafeteryasından fuayedeki karoların döşenmesine, merdivendeki apliklerden, perdenin kadifesine varana kadar her detayı kontrol ediyordu.
O tiyatrosunu yaratmaya çalışırken ben Fiji Adaları’na kaçmayı planlıyordum.
O salondaki koltuklar için çıldırırken ben koltuğuma kıvrılıp kitap okuma hayali kuruyordum.
O Kadıköy Belediyesi ile bitmez tükenmez randevular ayarlarken ben kapımı kapatıp kimselerle konuşmama kararımı uyguluyordum.
Bazen çok kızarız birbirimize... Bu, birbirimizi çok sevmemizden kaynaklanır. İki kardeş gibi didişiriz. Ben onun bütün parasını tiyatroya yatırmasına kızarım mesela, o benim tiyatrodan bu kadar uzaklaşmama anlam veremez.
Ama adam gibi adamdır Emre kardeşim. Kendisi gibi dirayetli ve kararlı, hepsinden önemlisi heyecanını anlayan bir kadınla Emine’yle buluşması da yaptığı iyiliklerin karşılığıdır diye düşünüyorum.
Bu yüzden bakmayın siz benim “Emre, yapma böyle” dememe...
Siz gidin, yaptıklarını görün...
Siz gidin, tiyatro izleyin...
Siz gidin ki çocuklarınız da gitsin...
Tiyatro daha yapım aşamasındayken gözlerime inanamamıştım inşaatı gezdiğimde...
Emre’yi yalnız bırakmayan ve her anlamda destekleyen Kadıköy Belediyesi, Anadolu Lisesi Müdürü ve Tiyatro Duru’nun diğer çalışanlarına bütün kalbimle en güzel dileklerimi gönderiyorum.
Uzun yıllar perdesi kapanmaz umarım...
Gazetede bir haber: Emre Kınay ve Emine Ün bütün paralarını yeni kurdukları tiyatroya yatırdılar. Yattığım yerde okuduğum gazeteyi sehpanın üzerine koydum. Kumandayla gelişigüzel kanallar arasında giderken bir kanalda Emine’ye rastladım. Hararetle ve heyecanla tiyatroyu anlatıyor repertuvarla ilgili bilgiler veriyordu. Evet; Emre, kafası durmaksızın bir şeyler üreten proje adamlarından biridir ama o adamların yanında Emine gibi kadınlar olmasa projeler çok zor hayata geçer...
Emre Kınay ile iki seneye yaklaşan geceli gündüzlü mesaimiz içinde onun iki tiyatro kuruşuna, bir dekorasyon mağazası açışına, bir uzun ve bir kısa metraj film çekmesine, iki oyun yönetmesine, iki ayrı oyunda rol alışına ve bolca öfkesine şahit oldum.
Eh bu kadar yoğun çalışmada sakin kalınamaz zaten ama sağlığını bu kadar yorma Emre diye çok uyarmamıza rağmen hiç dikkate almaz...
***
Ben açılış, gala, prömiyer fobik olduğum için sevgili arkadaşlarım Emine Ün ve Emre Kınay’ın kızlarının isimlerini verdikleri Duru Tiyatro’nun açılışına gidemedim yine. Zaten vazife nöbeti bendeydi. Ancak hepinize duyurmayı bir ödev edindiğim için bütün Türkiye’ye sesleniyorum.
Büyük alınteri, büyük emeklerle, gerçekten televizyondan kazanılmış her kuruşla İstanbul Kadıköy Anadolu Lisesi içinde açılmış olan Duru Tiyatro’da Ayça Bingöl ve Sezai Altekin’in oynadığı Bana Bir Picasso gerek; Arif Akkaya ve Emre Kınay’ın oynadığı Kara Sohbet ve çocuk oyunu Çöp Adam izleyicileriyle buluşuyor.
8 Şubat’ta ise Türkiye prömiyerini yapacak olan Kaset isimli oyunda Öner Erkan; Erdem Irmak ve Senan Kara rol alacaklar. Televizyon ekranlarında sizi güldürmeye alıştırmış olan Damat Ferit (Öner Erkan) bu kez ters köşe bir rolle karşınızda olacak!
***
İki ay kadar önce iki çekim arasında Emre, biricik yardımcısı Saldıray’la (soyadı da şaka gibi, Çakar biliyor musunuz!) bitmez tükenmez telefon görüşmeleri yaparak tiyatronun kafeteryasından fuayedeki karoların döşenmesine, merdivendeki apliklerden, perdenin kadifesine varana kadar her detayı kontrol ediyordu.
O tiyatrosunu yaratmaya çalışırken ben Fiji Adaları’na kaçmayı planlıyordum.
O salondaki koltuklar için çıldırırken ben koltuğuma kıvrılıp kitap okuma hayali kuruyordum.
O Kadıköy Belediyesi ile bitmez tükenmez randevular ayarlarken ben kapımı kapatıp kimselerle konuşmama kararımı uyguluyordum.
Bazen çok kızarız birbirimize... Bu, birbirimizi çok sevmemizden kaynaklanır. İki kardeş gibi didişiriz. Ben onun bütün parasını tiyatroya yatırmasına kızarım mesela, o benim tiyatrodan bu kadar uzaklaşmama anlam veremez.
Ama adam gibi adamdır Emre kardeşim. Kendisi gibi dirayetli ve kararlı, hepsinden önemlisi heyecanını anlayan bir kadınla Emine’yle buluşması da yaptığı iyiliklerin karşılığıdır diye düşünüyorum.
Bu yüzden bakmayın siz benim “Emre, yapma böyle” dememe...
Siz gidin, yaptıklarını görün...
Siz gidin, tiyatro izleyin...
Siz gidin ki çocuklarınız da gitsin...
Tiyatro daha yapım aşamasındayken gözlerime inanamamıştım inşaatı gezdiğimde...
Emre’yi yalnız bırakmayan ve her anlamda destekleyen Kadıköy Belediyesi, Anadolu Lisesi Müdürü ve Tiyatro Duru’nun diğer çalışanlarına bütün kalbimle en güzel dileklerimi gönderiyorum.
Uzun yıllar perdesi kapanmaz umarım...
