Burak
Üye
Bugün 17 ağustos (mutlaka okuyunuz.)
[ı]ewet arkadaslar. Binlerce hayatın yok olup gittiği,arkadasında derin izler bırakan [/ı]
[ı]gündür 17 ağustos.gelin o gün neler olmus kendi yorum ve düşüncelerimle bir bakalım.
Aradan 11 yıl geçmesine rağmen hiçbirzaman unutulmayan ve unutulmayacak olan 17 ağustos marmara depremi o gece 03.02 sularında gerçekleşti.herkes uykusundaydı o gece.hiçbirsey anlayamadılar.çoğu insan daha uyanıp kendini dısarıya atacak fırsatı dahi bulamadı.bir anda baslarına çöken beton yığınları onları ebedi yolculuğa sürükledi.onlara deprem şehitleri diyorlar.o gece sadece sehit olan vatandaslar deildi.vatani görevini yapmakta olan gölcük deniz kuvvetleride yerle bir oldu.457 asker oracıkta sehit oldular.bugün yaklasık yarım saat önce kanald nin haberi çok dikkatimi çekti.karargahta tören düzenleniyor.şehit olan askerler için.deniz kuvvetleri komutanı konusmasını yapıyor.sizler sehit aileleri olarak o günü unutmuycaksınız bizlerde unutmayacağız.sözünü bitiriyor ve tam o sırada bir sehit ailesi yolunu kesiyor.bizlere sehit ailesi diyorsunuz,1999da evimize sehit sertifikası yolluyorsunuz,cocuklarımıza sehit diyorsunuz.ama su girişte bile depremde vefat eden askerler yazıyor diyor.komutanın cevabı çok ilginç.ilgileneceğiz siz takmayın böle ufak hataları.bakın görüyorsunuz.aslında umurunda deil komutanın.acıyı ceken o olmadığı için bilmiyor oğulunu kaybetmenin ne demek olduğunu.acı gercekler ile devam ediyoruz.su anda bile halen gölcükte değirmendere mahallesinde gölcük depreminden halan yarı yıkık yarı sağlam binalar öylece mahallenin ortasında duruyor.mahallenin kararı ile 10 yıl önce olay mahkemeye tasınmıs.binaların yıkılması istenmiş.yıl 2010... Ve mahkeme halen devam ediyor.geceleri o binalarda tinerciler,evsizler barınıyor.hatta çok afedersiniz.fuhus bile yapılıyor.hemde gece gündüz demeden.bunları mahalleliler anlatıyorlar.sular altına gömülmüş koskocaman bir mahalle daha var.bugün dalgıclar tekrardan arastırma yapmak için girdiler o suya.enkaz yıgınlarını kaldırırken,yaralıları kurtarırken sular altına batan iş makineleri sanki daha dün üretilmişcesine öle duruyorlar sular altında.sanki beni çıkarın ben çalısabilirim der gibi.insanların esyaları halen ortalarda duruyor.batan o koca mahallenin ortasında.gece 03.02de tören düzenlendi.17 ağustos anıtının önünde.o gün tekrar hatırlandı.03.02 de mesaleler yakıldı.ve sönen umutlar,sönen hayatlar gibi o meselalerde söndü.törenin sonunda denize karanfiller bırakıldı.bugün buradaki izlenimlerim bu sekildeydi.esen kalın ve o günleri unutmayın.
[/ı]
[ı]gündür 17 ağustos.gelin o gün neler olmus kendi yorum ve düşüncelerimle bir bakalım.
Aradan 11 yıl geçmesine rağmen hiçbirzaman unutulmayan ve unutulmayacak olan 17 ağustos marmara depremi o gece 03.02 sularında gerçekleşti.herkes uykusundaydı o gece.hiçbirsey anlayamadılar.çoğu insan daha uyanıp kendini dısarıya atacak fırsatı dahi bulamadı.bir anda baslarına çöken beton yığınları onları ebedi yolculuğa sürükledi.onlara deprem şehitleri diyorlar.o gece sadece sehit olan vatandaslar deildi.vatani görevini yapmakta olan gölcük deniz kuvvetleride yerle bir oldu.457 asker oracıkta sehit oldular.bugün yaklasık yarım saat önce kanald nin haberi çok dikkatimi çekti.karargahta tören düzenleniyor.şehit olan askerler için.deniz kuvvetleri komutanı konusmasını yapıyor.sizler sehit aileleri olarak o günü unutmuycaksınız bizlerde unutmayacağız.sözünü bitiriyor ve tam o sırada bir sehit ailesi yolunu kesiyor.bizlere sehit ailesi diyorsunuz,1999da evimize sehit sertifikası yolluyorsunuz,cocuklarımıza sehit diyorsunuz.ama su girişte bile depremde vefat eden askerler yazıyor diyor.komutanın cevabı çok ilginç.ilgileneceğiz siz takmayın böle ufak hataları.bakın görüyorsunuz.aslında umurunda deil komutanın.acıyı ceken o olmadığı için bilmiyor oğulunu kaybetmenin ne demek olduğunu.acı gercekler ile devam ediyoruz.su anda bile halen gölcükte değirmendere mahallesinde gölcük depreminden halan yarı yıkık yarı sağlam binalar öylece mahallenin ortasında duruyor.mahallenin kararı ile 10 yıl önce olay mahkemeye tasınmıs.binaların yıkılması istenmiş.yıl 2010... Ve mahkeme halen devam ediyor.geceleri o binalarda tinerciler,evsizler barınıyor.hatta çok afedersiniz.fuhus bile yapılıyor.hemde gece gündüz demeden.bunları mahalleliler anlatıyorlar.sular altına gömülmüş koskocaman bir mahalle daha var.bugün dalgıclar tekrardan arastırma yapmak için girdiler o suya.enkaz yıgınlarını kaldırırken,yaralıları kurtarırken sular altına batan iş makineleri sanki daha dün üretilmişcesine öle duruyorlar sular altında.sanki beni çıkarın ben çalısabilirim der gibi.insanların esyaları halen ortalarda duruyor.batan o koca mahallenin ortasında.gece 03.02de tören düzenlendi.17 ağustos anıtının önünde.o gün tekrar hatırlandı.03.02 de mesaleler yakıldı.ve sönen umutlar,sönen hayatlar gibi o meselalerde söndü.törenin sonunda denize karanfiller bırakıldı.bugün buradaki izlenimlerim bu sekildeydi.esen kalın ve o günleri unutmayın.
[/ı]
