Bir rüya, bir saçmalık..

[Romantik Prens]

Adı rüya ama
kanmadım.
Uyansam boş
nefes alsam nafile...
Onca pişman yılın ardından
dünyaya küsüşüm gözlerinden...
Gelme demedim mi gecelerime!

Belki vardı belki hepsi yalandı
ama gülüşümü koruyamadım.
Arka ceplerime şah damarıma
tırnaklarımın içine kadar pişman
beklediğim duraklara bile yazdığım adına düşman
cümle sonlarında sitemkar
şehrin arka sokaklarında bir kaybolmuşum hala...

Kendine savrulduğum iç çekişlerin ardından
kendime gelemeyişim
kendiliğinden bir sen yüzünden.
Sabah olmuş rüyalar yalanmış heyhat!
Kelimeler sadece kelimeden ibaretken bile
sana yazacak bir senim bile yokken üstelik
hala şiir yazıyorum
hala kendimi hatırlamadım...
Nasıl bir aşksa payıma düşen hep fazla!
Öde öde bitmiyor körolasıca!

Başımı aklıma dar ettiğin
tüm düşlerin düşüşlerinde
bir kumarbaz cesaretiyle gelmişsem sana;
gitmek için değil
gitme demen için değil...
Yaşamak lazımsa bazen
bazen de sevmek lazımdır diye...
Belki hatırlatır sana diye...
Sadece beni sev diye belki...
Sanki sabah uyandığımda
yanımda olacaksın gibi...
Bir kadersizliğin baş harfi gibi...
Ne sen varsın oysa
ne de ben şimdi yokolduğun yerde...
Yokluğuna bağdaş kurmuş
öylece saçmalıyorum işte...​