okudukça kederlendim. Sanki kendim yasamısım gıbı. Kı bı bolumu basıma geldi.
Ama umrumda degıl artık ınce noktalara takılmıyorum.
Bazen nefret edıyorum kendımden. Uzuluyorum durduk yere bıseyler oluyor. Ama su var kı hıc olmazsa, evım var. Donup dolasıp gıttıgım yer.
Ne kadar hata yaparsam yapayım, tum hatalarımın affedıldıgı yer yine evimdir.
Ne demiş unlu sair.
Hersey evde baslar evde biter.
Evden kastım aile.
Onlarsız neyleyim evi malı mulku.
Ne yaparsan yap onları kırma.
He aksı baba çok gordum. Sokak ortasında koca oglunu demir cubuklarla doven manyaklar gordum. Neymiş ? Karnede zayıf olmayacakmış bu kadar saçmalık duymadım ya. Benim ailem benim ogrenımı me karısmaz. Ne yaparsan kendine diyolar zaten.
Bu yuzden pek karısanım yok okul mevzuunda.
Ozet olarak aileni kırma uzme. Hatayı onlar yapsın sen affet. Helallik al. Okurken calısmak zordur, bende yaşadım o tecrubeyi. Iyı degil oylede. Sosyal hayat 0.
En ıyısı hayırlı evlat olup anne babanın yanında olmak.