Bir adada bütün duygular yaşarmış ve bir gün adanın batacağını duymuşlar başta aldırmamışlar ama sonraları hep devam etmiş bu uyarılar herkes yelkenlisine atlayıp adayı terketmeye başlamış ama sevginin küçük bir kayığı bile yokmuş
Sevgide diğerleri belki alır umuduyla diğerlerine seslenmiş ;
-hey kibir beni alır mısın ?
-çok pejmürde* görünüyorsun yelkenlimin fiyakasını bozacaksın demiş
bu sefer de mutluluğa seslenmiş sevgi ama mutluluk o kadar mutluymuş ki sevgiyi duymamış bile
şansını denemeye devam etmiş;
-zenginlik beni de alır mısın?
-maalesef demiş altınlarım tüm yelkenliyi kapladı sana yer kalmadı demiş
-üzüntü beni alır mısın?
-yalnız gitmeye karar vermiş olduğum için o kadar üzgünüm ki demiş
tam umudunu kesecekken yaşlı bir adam almış onu yelkenlisine sevgi bu adamın kim olduğunu daha sonra bilgeye sormuş bilge de;
- o ancak tecrübe olabilir
-tecrübe mi? peki niye sadece o bana yardım etti?
-ÇÜNKÜ SEVGİNİN GERÇEK DEĞERİNİ ANCAK TECRÜBE ANLAYABİLİR
*pejmürde: yırtık pırtık giyinen