Aslı Demirel - Kar Yağdı Ellerinden

  • 19 Nisan 2011
  • 333 Okunma
  • 0 Cevap

Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
  1. Kar Yağdı Ellerinden
    Sen yoktun
    Hani şiirdin de
    Hani hecelerde çınlayan bir tını
    Kırmızıdan sızandı ayaklarının savruluşu
    Gölgeni bıraktığın yerden baktın
    Gözlerinin yerinde kocaman çukurlar
    Ellerinin yerinde buz kırıklarıyla
    Yoktun

    Çizebilirdim el yordamı aşk kokunu
    Kondurmuşcasına bulurdum bedenindeki benlerin yerini
    Vardın da tüm gerçekler gibi
    Yalan yanın şaha kalktı
    İçimde nefesimden çoktun
    Habersizdin ve de yoktun

    Öksüz çocukların hüznüne
    Kanatsız kuşların özgürlüğüne bürünmüş sabahlardan
    Havalandı yüreğimin sen hali
    Yüzünün ardındaydı hayallerimizin bahçesi
    Hiç göremedim sendeki halini
    Baktıkça gözlerini yumdun
    Hayallerimce yoktun

    Yeşilin her tonuna
    Bahar kokularına sahip yağmurları avuçladım serinle diye
    Yine de üşüdün yine de kar yağdı ellerinden
    Kırdın çarelerin tomurcuğunu
    Fırtınalardan feyz alıp savruldun
    Duvarlara yerleştirdin haykırışlı seslerimi
    Duyurmaz odalarda bulundun
    Hak etmeyene varken bana yoktun

    Ve ben
    Hâlâ beklemedeyim hâlâ ayakta
    Sabırla doladım gözlerimi nehir yataklarına
    Çatlamışlığıyla dudağımdan süzülür bakışlarım
    Ne diye mıh gibi durdun ne diye dipsizdi kuyuluğun
    Vardın ama yoktun...
     


    Yazan: CoDeYs
Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
Yüklüyor...
13/11/2018 - 07:27