Aslı Demirel - Güneşim

  • 19 Nisan 2011
  • 372 Okunma
  • 0 Cevap

Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
  1. Güneşim
    Aç martıların çığlıklarından doymak için
    Kendi açlığımı unutup kucakladım sevinçlerini
    Son kez vurup kıyılarına kendimi
    Şans dilenerek açtım göğe ellerimi

    Küçücük ayak izlerine dikip bakışlarımı
    Yüzümde ki kocaman tebessümle
    Ellerinin sıcağına duyduğum özlemle
    Süzüldüm yavaş yavaş
    Bir de dönüşümü görseydin
    Güneşim yoktu
    Soğuk bir güneş beni buldu
    Ne o martılar yetti unutturmaya
    Ne de anılar
    Yüreğim için için ağlıyor
    Tüm yokluklar birleşmiş
    Beni bana bağlıyor
    Oysaki az önce aynı yerde
    Ümit dirilmişti ellerimde
    Nereye gitti sevinç yok oldu sellerimde

    Kapamışsın yolları güneşim
    Duvarlara el izlerini bırakıp kapamışsın
    O mest eden aydınlığın bana ulaşmamasına
    Çabalarcasına
    Emek sarf edip kapamışsın

    Yetmedi
    İkna da etmedi sözlerim
    Halbuki sen unutmuştun varlığımı
    Sen benden geçtin
    Hem canımı orta yerinden delip geçtin
    Hem yine sen bensizliği seçtin
    Demedin
    Ne yapar
    İçindeki bahçeleri talan ettim
    Şimdi solmaz mı günü demedin

    Üşüyorum sensiz güneşim
    Susuyorum
    Dalıyorum en derinlere
    Yüreğimin vurgunu derinlerin vurgunu oldu
    Ölüyor yüreğim ki daha dün nefes nefeseydi
    Şimdi soluksuz
    Peş peşe haykırışlarım boşluksuz
    Duyurmuyor başka çığlıkları
    Önemsiz senden ötesi
    İçime yerleşti artık aşk tövbesi

    Bir kez daha dolaştım seninle gezdiğim yolları
    Yaşardı gözlerim
    Görünce sevgi sarhoşu sarmaş dolaş kolları
    Yüreğimin sende eriyişiyle
    Üstünden geçtiğim kaldırımlara kıyamadım
    Nasıl taşır sürünen virane bedeni
    Bir bana bu yıkılış
    Söylemedim kimseye harabe sözlerimi

    Yine bana amade kalemde sesim
    Bir o dert ortağım
    Bir o huzur bulduğum otağım

    Ben aşkını değil aşkın bende yaşadı
    Bir sen oldun tanıdık
    Her yer yabancıydı
    Bende olduğun sürece
    Varlığındı hep cennet diyarım
    Şimdi cehennem avuçlarımda
    Şimdi manzaram
    Hayata bakışım yarım

    Şehir nasıl da kalabalık
    Etraf koşuşturanlarla dolu
    Görmek ne mümkün
    Hissetmek imkansız
    Bir ben kala kaldım solduğum yerde
    Mıh gibiyim olduğum yerde
    Az önce nasıl da güzeldi kız kulesi
    Şimdi nerede alıp gitmiş siluetini
    Nereye gitsem değişen birşey yok
    Yine ben perperişan
    Üstüme üstüme geliyor her duyduğum ses
    Boğuluyorum
    Ne şöhret istedim ne de şan
    Yoksun ya güneşim ölüyorum
    Bedenim ayakta bu ölüme inat
    Sarhoş bir sevdayla sendeliyorum...
     


    Yazan: CoDeYs
Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
Yüklüyor...
25/09/2018 - 18:26