Acı Demek Yetersiz

[Mss Yzc]

Hatırlamıyorum bile..
Nasıl oldu nasıl yıkıldık ve ben nasıl çıktım o yıkıntının içinden..
Bulanmış her şey..
En son çığlıklar duydum feryatlar ve bir bebeğin ağlama sesi..
Sonra annemi..
Beni arıyordu sanki..
Yada ben onu..
Anımsayamıyorum..
Bir gürültü kopmuştu birde tüm bunlar olmadan önce..
Korkuyordum..
Sonra bir döküntünün içinde buldum kendimi..
Yardım bekliyordum ve canım acıyordu..
Şimdi ise uzaktan bakıyorum..
Babamın tüm emeğiyle çalışıp onca sıkıntıyla aldığı bu eve..
Yıkık dökükler arasından eşyelarımıza rastlıyorum sonra..
Eşya demeye bin şahit..
Sonra birden annemle babamın nerede olduğunu düşünüyorum..
Sahi ya hemşire söylemişti..
Annem hastaneye kaldırılmış babamsa hala aranıyor..
Bakmayın böyle sakin göründüğüme şaşkınlıktan..
Nasıl oldu ve nasıl.. Nasıl..
Şaşkınım..
Ağlayamıyorum bile..
Çünkü hissetmiyorum donuk kaldım..
O başımıza gelmez dediğimz felaket acı yüzünü bizede gösterdi sonunda..
Kaybettik bizde..
Ne oluyor bana ?
Hala korkuyorum..
Ve üstümde bir ağırlık o yıkıntıların ağırlığı..
Etrafta onca insan var kimisi ağlıyor kimisi çığlıklar atıyor belkide kaybolan yavrusunu arıyor..
Bense şaşkın herkes nerde demekten aciz..
Hala korkuyorum çünkü..
Soğuktu çok soğuk..
Ölümle burun buruna nefes almak..
Dehşet..
Korkunç..
Kelime bulamıyorum..
Anlatamadığım bu şeyin hala acısını taşıyorum ;
Olmayan bir bacak ve kesik bir kolun üstlendiği ailesine olan özlemle tutuşan bir yürekle..

Büşra SARIKAYA

Acı demek yetersiz..

 

[Crispy57]

yüreğine sağlık..

 

[loss_pain]

güzel paylaşım

 

[Mss Yzc]

Tşkkrler