Vazgeçtim Herşeyden

Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...

Mss Yzc

Üye
    Konu Sahibi
Vazgeçtim Herşeyden
Vazgeçtim bu dünyadan
Tek ölüm paklar beni
Değmez bu yangın yeri
Avuç açmaya değmez
Değil mi ki çiğnenmiş inancın en seçkini
Değil mi ki yoksullar mutluluktan habersiz
Değil mi ki ayaklar altında insan onuru
O kız ,oğlan kız erdem dağlara kaldırılmış
Ezilmiş, hor görülmüş el emeği, göznuru
Ödlekler geçmiş başa derken mertlik bozulmuş
Değil mi ki korkudan dili bağlı sanatın
Değil mi ki çılgınlık sahip çıkmış düzene
Doğruya doğru derken eğriye çıkmış adın
Değil mi ki kötüler kadı olmuş yemene
Vazgeçtim bu dünyadan
Dünyamdan geçtim ama
Seni yalnız komak var ya o koyuyor adama!...
Can Yücel..
 
Tepkiler: ' ChaKıL, Revengeful, Love Prince ve 3 diğerleri

kol@j

Üye
Ölümlü dünya içinde kısacık ömür, her ne kadar kötü içinde olsak da İnsan olumlu düşünceleriyle küçük bir cennet kurar...
bunun en güzel örneğini çocuklar gösterir... mülteci kamplarında, doğal afet çadırlarında, dışarıdan bakıldığında sefalet diz boyudur. Çocuklar mutlu olacak basit şeyler bulur, oynamaya devam ederler.

Elbetteki iyi de olacak kötü de amma bunları gereğinden fazla düşünerek kafa yormak... insanın kendisini de kirletmez mi?
 

Mss Yzc

Üye
    Konu Sahibi
Rica Ederm
 
ÜMİDİNİZ BİTMESİN...

Pers Sultanı iki adamı ölüme mahkum etmiş. Sultan'ın atını ne kadar sevdiğini bilen mahkumlardan bir tanesi hayatını bağışlarsa bir yıl içinde ata uçmayı oğretebileceğini söylemiş. Kendini dünyadaki tek uçan ata binerken hayal eden Sultan bunu kabul etmiş.. Diğer mahkum inanmayan gözlerle arkadaşına bakmış ve
"Atların uçamadığını biliyorsun. Nasıl olup da boyle delice bir fikirle çıkabildin ortaya..? Yalnızca kaçınılmazı geciktiriyorsun o kadar."
" Pek değil " demiş birinci mahkum.
" Kendime dört özgürlük şansı veriyorum.*
Birincisi : Sultan bu yıl ölebilir.
İkincisi : Ben ölebilirim.
Üçüncüsü : At ölebilir...
Dördüncüsü... " Belki ata uçmayı öğretebilirim.".! "

*UMUTLARIMIZIN HİÇ TÜKENMEMESİ DİLEĞİYLE......* ananim alıntı
 

kol@j

Üye


çağdaş bir şairimizin kitabıunı okuyordum....

Şair
Su uyur, yeri gelir düşman da uyur
Uyumayan umuttur...

şeklinde güzel bir şiar etmişti.

aradn zaman geçtiği için hatırlayamıyorum ismini
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...