Birini unutmak için bi başkasını kullanma teşebbüsüdür bu! Ki sen bu kişiyi sevemeyeceksin bunu kendin de biliyorsun, çünkü sevemezsin aklında önceki var iken sevemezsin başkasını olmaz yani!
Şuan öyle bir boşluktasın ki hani, seveyim sevileyim diyorsun aşk diyorsun sevgi/sevmek diyorsun, ama kabul et, sen halâ öncekini seviyorsun ve de onu sana kendinden başkası unutturamaz, bi başkasını gerçekten ilk görüşte seversen elbette öncekini unutursun, ya kafaya koyacaksın ''Bu hayatta benden başka kimse değerli değil'' diyip o kızı unutacaksın bi sürece aşk vs uğraşmayacaksın, ya da bi başkasını yakmadan kendi kendine o kızı unutacaksın başka yolu yok!!
Bende lise yıllarımda yaptım o hatayı, aşk konusunda tecrübeliyimdir, bu tecrübem bu zamana dek sevdiğim giç bi kızın elini tutmayacak kadar çoktur, tutmadım tutamadım o kadar çok sevdim !
Sözün özü; bu düştüğün boşlukta biraz daha savrulmanı tavsiye ederim, aç arabesk bi şarkı ağla! Ciddiyim, ağla yani utanılacak bişey değildir ağlamak, erkek oluşumuzun doğasında vardır bu kimseye görünmeden ağla, gözyaşların kalbindeki ona olan sevgiyle karışık nefretini atacaktır emin ol, sen ağladıkça içindeki o ağırlık kalkacak daha hafifleyeceksin ve herşey rayına oturacak!
Ama hiç kimse sana sevgisiyle o kızı unutturamaz! Bu oyuna düşme, bırak zamana hiç oralı olma o kızı düşünme, ama ''Ben Sevdim Mi Adam Gibi Severim'' diyebilecek bir kalbin var ise, hodri meydan kız orda, ona çıkma teklifi edersin, kabul eder etmez bilemem sever misin sevemez misin? Seversen önceki kızı silip atabilecek misin??
Bu soruları aklında/kalbinde cevapla ona göre yaşa yani, ama asla birini unutmak için başkasını kullanma!!