CoDeYs
Üye
-
Konu Sahibi
-
Shakespeare - 147. Sone
Sevgim bir humma sanki: özlem duydukça duyar
İlletini sürdüren ne bulursa hep ona;
Sırf sağlığa aykırı yiyeceklerle doyar:
Girmiştir oynak hasta iştahın buyruğuna.
Benim kara sevdamın hekimi olan aklım
Sözünü dinlemedim diye çıktı çileden
Beni bırakıp gitti - ıssız umutsuz kaldım:
Arzu ölümdür - şifa istemiyorsa beden.
İyileşemem artık; yoktur aklıma derman
Zıvanadan çıkmışım: göremem rahat yüzü;
Düşüncem de lâfım da çılgınca karman çorman
Rastgele söylerim her deli saçması sözü.
Andım budur: Güzelsin bence varlığın ışık;
Cehennem gibi kara gece gibi karanlık.
İlletini sürdüren ne bulursa hep ona;
Sırf sağlığa aykırı yiyeceklerle doyar:
Girmiştir oynak hasta iştahın buyruğuna.
Benim kara sevdamın hekimi olan aklım
Sözünü dinlemedim diye çıktı çileden
Beni bırakıp gitti - ıssız umutsuz kaldım:
Arzu ölümdür - şifa istemiyorsa beden.
İyileşemem artık; yoktur aklıma derman
Zıvanadan çıkmışım: göremem rahat yüzü;
Düşüncem de lâfım da çılgınca karman çorman
Rastgele söylerim her deli saçması sözü.
Andım budur: Güzelsin bence varlığın ışık;
Cehennem gibi kara gece gibi karanlık.