Hiç tanımadıgım birini hastanede ziyaretine gittim

Pazar günü arka mahallede kavga çıktı polisler filan geldi
ilkl önce hiç umurumda degildi pazar pazar milleti rahatsız etmeye ne hakkınız var diye
söyleniyordum olay nasıl çıkmış nasıl olmuş bir biliğim yoktu
göz ucuyla şöyle bir baktım adam kanlar içinde iniliyordu içi eşyayla dolu koltukları sökülmüş
münübüsün iki lastıne kurşun sıkıp patlatmışlar... sonra eve dönüp kahvaltımı yaptım
olayın üstünden saatler geçmesine ragmen adamın o kanlar içinde acı acı bagırması
gözümün önünden hiç gitmedi, akşam uyurken bile onun sesini işitiyordum
en azından olayın nasıl başlayıp nasıl geliştigini bilsem adam hak etmiş ki dövdüler der geçerim
en sonunda vijdanımın sesine kulak verip hangi hastanede oldugunu ögrendim
odasından içeri girmeden geçmiş olsun dedim şöyle bir baktım en son gördügümden daha iyi
haldeydi bende ki bu nasıl empati kurmaktır anlaya bilmiş değilim bilimiyiorm belkide söylenildigi gibi iyi
birisiyim kanlar içinde yolda yatan adamı merak içinde izleyip yardım etmeyen o kadar kişi
içinde daha fazla görmeye dayanamayıp belki eve geri döndüm belki de çayım soğumaktaydı

Yaptıgın zaten gayet normal ve olması gereken birsey İnsanlar bana dokunmayan yılan bin yaşasın felsefesini benimsedikleri için bu taz durumlar yok neredeyse artık. Aklıma sagopa kajmerin , " olması gereken şeylerin adını iyilik yapmak koymuşlar " lafı geldi okuyunca.

örnek insansın

Bencede zaten polis geldiyse yapacak bir şeyin yok. Aşağı inmek sadece ayak bağı olmak olurdu. Polis gelmediyse de polisi aramaktan başka yapman gereken bir şey yok.