Can Yücel e sorarlar; “Neden hep babanıza olan sevginizi anlatan şiirler yazıyorsunuz da,annenize olan sevginizi anlatan şiirler yazmıyorsunuz?” Can Yücel cevap verir ; “ Anneme olan sevgimi anlatacak kadar şair değilim...”
Benim yerime kimi koyarsan koy; ya kısa gelecek yada biraz pot kalacak, sıkacak ruhunu. Sen ki benimle şıktın benimle zarif. Şimdi ise şu acınası görüntüne bulamıyorum bir tarif...
Seni kaybetme korkusuyla hayatta ilk kez tattığım o tarifsiz duygularımı umut denizinin ortasında küreksiz bir sandala hapsetmek. Sevgili yerine yıllarca dost kalmayı başarmak.
Yalın ayak yürümek bıçağın en keskin yerinde. Kanadıkça tuz yerine gözyaşlarımı basmak yüreğime.