Çanakkale'de Kaybolan Tabur

Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...

Altun.

Üye
    Konu Sahibi
Çanakkale'de Kaybolan Tabur
Yer: Çanakkale...

Çanakkale Savaşı insanlık tarihinin kaydettiği en büyük savaşlardan biridir. 8,5 ay boyunca Boğazın iki yakası adeta bir yeryüzü cehennemine dönüşmüştü. Bu savaşta yarım milyondan fazla asker hayatını kaybetti.

Sadece İngiliz ordusunun kaybı 34.000 askerdi. Bu gün bunların 27.000'inin mezarı vardır. Yani kaybolan İngiliz askerlerinin sayısı 7000 civarındadır. Fakat savaş bittikten sonra hepsi değil, özellikle 267'si arandı durdu...

Tarih: 10 Ağustos 1915
Yer: Çanakkale
Olaya Şahit Olanlar: Yeni Zelandalı Askerler
Olayı Rapor Edenler: istihkam Eri Künye No: 4/165 F. Reichard, istihkam Eri Künye No: l 3/416 R. Nevnes ve Künye Numarası verilmeyen istihkam Eri J.L. Newman
Olayın Alındığı Yer: "Râtselhafte Phanomene" Dergisi Sayı: 64

İngilizler askeri tarihlerinin en büyük yenilgilerinden birine adım adım yaklaşıyorlardı... İngiliz komutanı Sir Hamilton, korkunç bir yenilgiye uğrayacağını sezmiş, savaşı kazanmanın tek şansını, taze kuvvetlerle birlikte yapılacak büyük bir saldırıda görmüştür.

Kraliyet Norfolk Alayı, taze kuvvetlerin bir parçası olarak 29 Temmuz 1915'de İngiltere'de gemilere bindirildiler. Ve Çanakkale'ye doğru yola çıktılar. Savaşta her şey olabilirdi ama Norfolklular, Çanakkale'de başlarına gelecek olayı asla düşünemezlerdi...

Sir Hamilton, Tekke ve Kavaktepeleri'ne bir gece karanlığında ani ve hızlı bir saldırı yapmayı planlamıştı. Bu is için 12 Ağustos gecesi 54. Tümen ilerlemeye başladı. İçlerinde Norfolklular'ın Tugayı da bulunuyordu. Tepelerin yamacına kadar gelecekler ve şafak sökerken saldırmak üzere hazırlanacaklardı. Fakat, gece yürüyüşünün yapılacağı Küçük Anafartalar Ovası denilen yerde, Türk askerlerinin pusuya yattığı zannediliyordu. Bu yüzden Norfolklular'ın bir Tümeni önden giderek yolu açmak amacıyla, l 2 Ağustos öğleden sonra harekete geçti.

Bu öncü Tümen'in ilerleyişi, tam bir bozgunla sonuçlandı. Gelibolu Savaşı'nda İngilizlerin gösterdiği şaşkınlık ve beceriksizliğin tipik bir örneğini verdiler. Öğleden sonra, saat 4'de topçu desteği başlayacaktı ama 45 dakikalık bir gecikme oldu. Haberleşme hatası yüzünden gecikmeyi öğrenemeyen topçu desteği gereksiz yere, saatinden önce ateşe başladı ve boşuna ateş gücünü harcadı.

Savaş alanı hiç incelenmemişti, İngiliz komutanlarının, arazi hakkında bilgileri yoktu. Hedefleri hakkında tam bir karara varamamışlardı. Haritaların çoğu son anda çalakalem çizilmişti ve yarımadanın diğer tarafını gösteriyordu. Ayrıca Türk kuvvetlerinin gücünden de habersizdiler.

163. Tümen, gün ışığında çıplak ovayı geçmeye çalışmanın bariz bir hata olduğunu anladığında, ancak 900 metre kadar ilerleyebilmişti. 4. Norfolk Taburu onların gerisindeydi. Türkler'in direnci, İngilizlerin tahmin ettiğinden çok daha büyüktü. İngiliz Tümeni'nin büyük bir kısmı yoğun makinalı tüfek atışı altında kaldığı için, olduğu yerde çakılmıştı. Ancak sağ tarafta yer alan 5. Norfolk Taburu daha az bir mukavemetle karşılaştığından ilerlemeye devam etti.

Esrarengiz Bulutun İçine Doğru...

İşte, tam bu sırada, 22 kişilik Yeni Zelanda sahra birliğinin gözleri önünde, Norfolk Alayı'nın 4. Taburu'na bağlı askerler, karşılarındaki tepeye doğru yürümeye başladılar. Tepenin üzeri, ekmek somunu şeklinde beyaz bir bulutla kaplıydı, İngiliz askerleri, yavaş yavaş tepeye yaklaştılar ve bulutun içinde gözden kayboldular. Bulut yüzünden askerler görülmüyordu. Son asker de bulutun içine girdikten sonra, beyaz bulut yavaşça havalanmaya başladı ve rüzgarın aksi yönüne doğru hareket etti. Bulutun hareket etmesiyle birlikte tepenin üstü de, görüş alanına açılmıştı. Ama 4. Norfolk Taburu'ndan hiç bir asker tepede görünmüyordu!...

Komutan Hamilton, İngiliz Savaş Bakanı Lord Kitchener'e gönderdiği telgrafta, olaya şöyle anlattı: "Savaş sırasında, 163. Tümen her bakımdan üstün olduğu bir anda, çok. garip bir şey meydana geldi... Türkler'in zayıflamakta olan kuvvetlerine karşı, Albay Sir H. Beauchamp, cesur ve kendinden emin bir subay olarak büyük bir gayretle, hızla ilerledi ve savaşın en önemli kısmı böyle başladı. Mücadele iyice kızışmış ve iyice karışmıştı. Albay, 16 subayı ve 250 askeriyle önüne düşmanı katmış, hızla ilerlemesine devam ediyordu... Daha sonra bunlardan hiç bir haber alınamadı. Ormanlık bölgeye hücum ettikten sonra gözden kayboldular ve sesleri de duyulmadı, içlerinden hiç biri geri dönmedi."

267 kişi hiçbir iz bırakmadan kaybolup gitmişti...

Savaş sonunda bu Tabur kayıp ilan edildi. 1918 yılında Anadolu işgal edildiğinde, İngiltere'nin ilk talebi, bu Tabur'un iadesi olmuştu. Buna karşılık Türkler böyle bir Tabur'un varlığından haberdar olmadıklarını bildirmişlerdi.

Bu Olayın Sonunda Yenilgi Kaçınılmaz Oldu

O gün, öğleden sonra başlayan ilerleyişin başarısızlıkla sonuçlanması, Sir Hamilton'ın savaşı kendi lehine döndürme ümidini de yok etmişti. Böylece, 1915 yılı sonunda Müttefik Kuvvetler, geri çekilerek, büyük bir yenilgiye uğradılar. Gelibolu Savaşı, 8,5 ay sürdü ve 46.000 askerin ölümüyle sonuçlandı. O zamanın savaşları için, bu korkunç bir rakamdı...

50 yıl sonra...

Çanakkale Savaşı'nın bitmesinden 50 yıl sonra, olayın görgü tanıklarından üç Yeni Zelandalı asker ortaya çıktılar ve çok önemli bir açıklama yapmak istediklerini bildirdiler: "Aşağıda anlatılanlar, 12 Ağustos 1915 tarihinde meydana gelmiş garip bir olayın dökümüdür..." sözleriyle başlayan bir rapor sundular. Raporda bu garip olayın ayrıntıları, tüm açıklığıyla anlatılmıştı. Raporlarını: "...Olayın 50. yılında, geç de olsa, aşağıda imzası olan bizler, anlattığımız bu olayın kelimesi kelimesine doğru olduğunu beyan ederiz" sözleriyle bitiriyorlardı...

Olaya Dünya Basını'nda Geniş Bir Şekilde Yer Verildi

Bu savaşta hayatta kalanlar, yaşadıklarını hiç bir zaman unutmadılar. Hatıralarını gelecek kuşaklara anlattılar. Savaşın tarihi yazıldı. Ölenlerin, yaralıların, kaybolanların sayısı tespit edildi.

Şimdi o yılları yaşayan çok az sayıda insan kaldı... O yıllarla ilgili unutulmayan pek çok şey oldu... Fakat tek bir şey, özellikle unutulmadı. O da, Norfolk alayının garip bir şekilde kaybolan askerleriydi...
 

thebora

Üye
tarihi çok seven ve yıllardır araştıran biri olarak şunu sölüyorum;üzgünüm ama ne yazıkki böyle şeyler gerçek değil,savaşın destanımsı bir yapı kazanması için anlatılan efsanelerdir.Halbuki Çanakkale zaferi zaten başlıbaşına bir destandır.Bence bu tür anlatılanlar,savaşın gerçeklerinden çok,hayal ürünü masallara dikkat çekilmesine sebep oluyor.İngilizlerin,hastaneleri top ateşine tutup,silahsız yaralı insanları öldürmesini,savaşta askerlerimize karşı yasadışı kimyasal silah kullanılmasını ve bunun gibi gerçekleri konuşmak yerine milletçe efsanelere ve masallara ilgi gösterdik ne yazıkki...Bu yüzden bu masallar savaşı destanlaştırmayıp,asıl destanların unutulmasına sebep oluyor bence.
 
Savasta insanların kaybolmasından dogal bi olay yok bence....


Esas konusulması gereken koca donanmaları , zamanın en guclu ordularını nasıl geri puskurttugumuz....


bu hikayelerle yenilgilerini baska seylere gonderip kurtulmaya calısıyorlar.....


dagıttık iste , bozguna ugrattık, darmadagın oldular....


tabi yazıyı getirenin emegine saygımız sonsuz.....
 

haklısın...
İngilizlerin, hastaneleri top ateşine tutup, silahsız yaralı insanları öldürmesini, savaşta askerlerimize karşı yasadışı kimyasal silah kullanılmasını ve bunun gibi gerçekleri ört bas etmek için uydurulmuş masal ya da efsanelerden biri sanırım...
kanıtlanmadıysa hükmü yoktur.
o zamanlarda yaşamadığımız için her şey esrarengiz bi bulutun içinde gibi...
bize anlatılanlarla yaşıyoruz ve gurur duyuyoruz...

bilgi için de teşekkürler chona...
 

mAd_girL

Üye
ben inanıyorum böyle şeylerin doğru oldguna sonuçta o savaşta yenmemiz mucizeydi o günkü şartlara bakıldıgında..
 
ben inanıyorum böyle şeylerin doğru oldguna sonuçta o savaşta yenmemiz mucizeydi o günkü şartlara bakıldıgında..

savaşı kazanmamız türklerin kararlılığı, azmi, vatan sevgisi ve daha sayamadığım bir çok olgu sayesinde olmuştur...
şartlar taraflar için aynıydı, belki de değildi. ama bizim ordumuzun vatanı için çarpan, alev alev yanan yürekleri wardı... hangi millette vardır bu sevgi..?
Türk milleti kocaman bi yürekle savaştı, geride kalanlar dualarını, yardımlarını esirgemediler...
bu Türklerin mucizesidir...
onun için karşı tarafın savaş gerçeklerini ört bas etmek için yazılan efsanelerin olabilme ihtimali olsa da pek inanmamak gerekir... sonuçta kanıtlanmamış...
biz övünelim atalarımızla, kahramanlarımızla, gerisi boş...
 

mAd_girL

Üye
bana burda milliyetçilik ayagına yatmayın ya ben türkler için kötü bişey mi dedim Türklerin hiç bi gücü yoktu mu dedim sadece şartlar kötüydü böyle olaylarada inanırım dedim. Ayrıca bende Türküm yani senin bana parçaladıgın edebiyatın hepsini gayet iyi biliyorum.Evet ortada azim kararlılık vardı herkesede örnnek oldu doğru bunları bilmiyorum sanki ben yaa...
 

bende bişi demedim zaten... fikrimi söledim... o zamanlar tabi ki şartlar oldukça kötüydü.
herkesin bildiğini hepimiz biliyoruz, bi daha tekrar etmiş olduk işte, ne güzel...

--------------- Ekleme ---------------

amacım bişiler öğretmek, ders vermek, senin deyiminle edebiyat parçalamak diil. herkes neyin ne olduğunu biliyor. eminim sende biliyosun mAd_girL.
yanlış anlaşılmasın lütfen...
 

Altun.

Üye
    Konu Sahibi
bende bi yerde okumuştum
çanakkaleyeyi geçemeyen ingiliz askerlerinin
"biz o sarıklıları geçseyidj gerisi kolaydı"
şeklinde dediği yazıyrdu artık bu da kaybolan tabur gibi bişeymi bilmem walla
 

thebora

Üye
bende bi yerde okumuştum
çanakkaleyeyi geçemeyen ingiliz askerlerinin
"biz o sarıklıları geçseyidj gerisi kolaydı"
şeklinde dediği yazıyrdu artık bu da kaybolan tabur gibi bişeymi bilmem walla

arkadaşlar bunlar gerçek değil lütfen yaa.o zaman askerlerimizde miğfermi vardı?yada kep mi vardı? köylerinden koşup savaşa girdi insanlarımız,sarıklısıda vardı,fesliside vardı,hiçbirşey giymeyen de vardı...
 
Durum
Üzgünüz bu konu cevaplar için kapatılmıştır...