Behçet Necatigil - Sisler İçinde İnsanlar

Bir büyük kır bu dünya:
Gece vakti ıssız kır cin peri.
Bir baş uzanır gibi karanlıktan
Gün ortası biri selam verip geçer
Düşünürüm kimdi.

Tenha sokaklarda giderken yalnız
Durdurur bir başkası beni dalgınlığımda;
Sallanır iki el anlatır bir ağız
Kırık dökük sözler kalır akılmda:
- Görüşelim siz şimdi nerdesiniz?

Sisler içinde insanlar çoğu yakınken uzak;
Bir yerden tanıyorum ama nerden?
Ardından bakarım köşeyi döndü mü yok:
Bir yarım rüzgar değer gider yüzüme
Eski bahçelerden.

Uykuların eşiğinde aynı şey:
Yılların ötesinden biri
Sisler içinde seslenir: -Hatırla!
Gölgeler gibi erir uzatsam ellerimi
Buğularda.

Sisler içinde insanlar gün ortası geceleyin;
Hangisi gerçek hangisi düş şaşırdım.
Daha demin vardı şimdi birdenbire yok
Issız bir kır akşamı
Bu benim yaşadığım.