Bazen kaybetmek gerekiyor...

Bazen kaybetmek gerekiyor...
Nasıl olduğunu anlamak için sevginin, saygının, yalnızlığın, dostluğun, kimsesizliğin anlamak gerekiyor sevginin değerini bilmek için...
O zaman daha bir kıymetli oluyor sevdiklerin ve seni sevenlerin!
Daha bir özen gösteriyor insanoğlu...
Bazen kaybetmek gerekiyor Ağladığın omzu, hoş sohbetleri...
O zaman insan daha bir sıkı sarılıyor sevdiğine, dostuna, Daha bir değerli oluyor ilişkiler...
Bazen kaybetmek gerekiyor Sabah güneşini, çayın kokusunu, denizin dalgasını…
O zaman daha bir anlam kazanıyor yaşamanın önemi daha bir tadı oluyor sabahları şükretmenin...
Bazen kaybetmek gerekiyor elde avuçta ne varsa, dibe vuracak kadar belki de O zaman daha bir kıymetli oluyor eldeki kuruşun, Özgürlüğün, Hürriyetin...
Bazen kaybetmek gerekiyor Elinden yitirip gitmesini görmek hayallerinin, arzularının...
O zaman daha bir bağlanıyorsun umutlarına daha özenle seçiyorsun kelimelerini dualarında Ve daha bir mutlu ediyor sunulan nimetler Bazen kaybetmek gerekiyor Sadece kaybetmek...
SADECE KAYBETMEK… YÜREĞİN KANARCASINA SADECE KAYBETMEK..
Sonrasında neler kazanacağını daha iyi anlaman için Daha bir itinayla seçilmeye başlanıyor hedefler, hayaller...
Bazen kaybetmek gerekiyor Sadece elindekinin kıymetini bilmen için....
Kaybetmeden niye anlayamayız ki elimizdekinin değerini.....
Küçük bir çocuğa bile bazen çok görürüz sevgiyi...
Niye mi?...
Çünkü şımarır bize göre tepemize çıkar dediğimizi yapmaz...
Ayrılığın acısını taaa küçüklükten hissettiririz, hissederek büyürüz...
Çocuklara ilk sözümüz bak giderim olur genelde...

Gitmek öyle kolay mı ?
gidene kolay, ama ya kalana..

Sevdiklerimizi yokluğumuz ile acıtmak…

Sevgimize Sığar mı?

​