Uzaklar da mı kaldın şimdi
Kış gibi hasatsız, derin
Ve düş gibi delice ve serin
Peki kim söyleyebilir, şimdi kim
Bu vurgunca yanmak bu uğultuca kanamak kime
Hani munzur'un kızı, hani rüzgarlarımız vardı bizim
Doğruca esen yürekler büyüten mevsimlerimiz
Sözümüze ne oldu kurban olduğum neler oldu yeminlerimize
Hadi yine saçlarını yellere ver
Fırtına olsun getirsin seni
Tenini ver, kokunu ver ne olursun
Artık bu özlem bu ateş bu zulüm
Ama sensizlik yok mu sensizlik cehennemde ölüm
Biliyorum şimdi haykırsam bütün sesleri
Hiçbir söz seni bana getirmez belki
Belki yaşadıklarımız da bilinmez
Işığında ağlaştığımız ay'lı gecelerde
Vay munzurun kızı vay çilelim kırçiçeğim hasretim vay
Sen dur Munzur aşkına dur
Hızırın aşkına dur, ne olursun dur
Dur da birlikte ölelim...