Ahmet Muhip Dıranas - Gece

Ah sen ey ölüm kadar sonsuz olan
Ve dar bir tabut gibi rahat uyku!
Islak geceyi örtün kalbim uyu!
Artık uykuyla tek başına kalan

Ruhum gemiler uğramaz bir liman

Bir tanrı gibi her tarafta korku;
İşliyor bütün saatler kurmadan
Dışarda yağmur yağıyor durmadan
Görmüyor pencereler sonsuzluğu.

Beni dibine çeker misin kuyu!

Bitti gücüne güvendiğim zaman
Gökler yakın bir ayrılıkla dolu;
Aynasında yüzüm dalgalanan su
Nağmesine vurgun olduğum umman.

Al beni rüzgar! Kül et beni volkan!

Toprakta o baş döndürücü koku
Ve ölüm gece ucundaki çoban.
Gel yetiş ey pişmanlık! İşte yaman
Bir gecedir yaman bir gecedir bu.

O derin gözlerin ne güzel puhu!​