Ahmed Arif, büyük üstad!! En sevdiğim şairdir Nazım'la birlikte.. Ama yeri bambaşkadır.. a21a ile kasedi konusunda hemfikir değilim. Şiir okuyuşunu çok fazla beğenmemiştim, ama belki de bunda, o kasedi bana hediye eden zatın kişiliği de etkili olmuştur, bilemiyorum. Hasretinden Prangalar eskittim şiiri, harika.. Bir de Ay Karanlık vardır ki, tadına doyulmazz... İşte o şiir..
AY KARANLIK
Maviye
Maviye çalar gözlerin,
Yangın mavisine
Rüzgarda asi,
Körsem,
Senden gayrısına yoksam,
Bozuksam,
Can benim, düş benim,
Ellere nesi?
Hadi gel,
Ay karanlık...
İtten aç,
Yılandan çıplak,
Vurgun ve bela
Gelip durmuşsam kapına
Var mı ki doymazlığım?
İlle de ille
Sevmelerim,
Sevmelerim gibisi?
Oturmuş yazıcılar
Fermanım yazar
N'olur gel,
Ay karanlık...
Dört yanım puşt zulası,
Dost yüzlü,
Dost gülücüklü
Cıgaramdan yanar.
Alnım öperler,
Suskun, hayın, çıyansı.
Dört yanım puşt zulası,
Dönerim dönerim çıkmaz.
En leylim gecede ölesim tutmuş,
Etme gel,
Ay karanlık...
Ahmed ARİF
Haberin var mı taş duvar, başka güzel...
Haberin var mı taş duvar?
Demir kapı, kör pencere,
Yastığım, ranzam, zincirim,
Uğrunda ölümlere gidip geldiğim
Zulamdaki mahzun resim,
Haberin var mı
Görüşmecim yeşil soğan göndermiş
Karanfil kokuyor cigaram
Dağlarına bahar gelmiş memleketimin..
Sevdan Beni, tek kelime ile mükemmel!!
Terketmedi sevdan beni,
Aç kaldım, susuz kaldım,
Hayın, karanlıktı gece,
Can garip, can suskun,
Can paramparça...
Ve ellerim, kelepçede,
Tütünsüz, uykusuz kaldım,
Terketmedi sevdan beni...
Özel bir şair, ruhu şad olsun...