Önlüğüm ile işe gitmiştim bir keresinde, küçük yaşımda idim. Ertesi gün öğretmenim azarlamıştı beni ve bütün sınıf bana gülmüştü. Çok zoruma gitti idi bu benim. Birçok kişi bu durumda okumaya küsebilirdi. Lâkin ben inadına daha meyyal idim okumaya, hırsla. Ama yine de okuyamadım liseden sonra.
İş ya da okul... birini seçmek zorunda kalmıştım.
Yani para ya da bilgi. Som bilgi, zor para. Parayı seçmek zorunda kaldım. Bakmak zorunda olduğumu hissettiğim bir ailem vardı çünkü.
Bu yazı da bana okul yıllarımı hatırlattı. Okul çıkışı kafeye vesaire eğlencelere giderdi arkadaşlarım, ben ise işe.
Hüzünlendirdiniz Cabbar.
Senin ve Emrgncy Abi'min yüreğine sağlık.