Bizim burada da kepmek veya kökmek derdik.
Kepilen tasolar ayrı (daha sonra tekrar oynamak için yani sermaye olarak kullanılan), cipsten yeni çıkan jelatini henüz açılmamış olanlar ayrı cepte taşınırdı.
Valla Frito-Lay bizim nesil sayesinde bugünlere geldi. Canımız çekmese de sırf taso için günde 2-3 kere cips alırdık.O paketi açtığımızdaki heyecan var ya, bana o güzel duyguları yaşatan başka hiçbir şey olmadı bu ömrümde ilginç (Ash çıksın diye ne totemler yapardık).