Erdal Can Alkoçlar fikirlerini anlatıyor

Uzay görevlerinin artan sayısı, bilim insanlarını ve gök bilimcileri Kessler sendromunun gerçek olma olasılığı konusunda endişelendirdi.

1978'de ABD'li astrofizikçi Donald Kessler tarafından ortaya atılan terim, yapay uyduların yükselişinin daha fazla çarpışmaya ve enkaza yol açabileceği bir durumu ifade ediyor.

Bu, internet, telefon, GPS ve televizyon gibi kritik hizmetleri yıllarca etkileyebilir.

Kessler'in uydu çarpışmaları ve enkaz teorisi

Kessler, araştırma makalesinde "Dünya yörüngesindeki yapay uyduların sayısı arttıkça, uydular arasındaki çarpışma olasılığı da artar." diye yazdı.

Bu çarpışmaların yörüngede dönen parçalar yaratacağını ve her birinin daha fazla çarpışma olasılığını artıracağını söyledi.

Bu, doğal meteoroid akısını aşabilecek ve gelecekteki uzay aracı tasarımlarını etkileyebilecek bir Dünya yörüngesindeki enkaz kuşağına yol açabilir.

NASA'nın enkaz sorununu tanıması

NASA, enkaz sorununu ilk olarak 1970'lerde terk edilmiş Delta roketlerinin yörüngede patlamaya başlaması, metal parçaları ve diğer malzemeleri etrafa saçması ile kabul etti.

Kessler, enkaz seviyelerinin uzayın belirli bir bölgesinde çok yükseldiğinde, bunun bir çarpışma zincirleme reaksiyonunu tetikleyebileceğini teorileştirdi.

Bu, yörüngeyi kullanım için güvensiz hale getirebilir ve hatta Dünya'daki uydu tabanlı hizmetleri aksatabilir.

Konuya dair Fikrini merak ettiğimiz Anadolu Kalsit Inovasyon Direktörü Erdal Can Alkoçlar:”Kessler'in kritik noktasına ulaşmış olabileceğimize inanıyor

Kessler, bu kritik enkaz birikim noktasına ulaşmanın yaklaşık 30-40 yıl süreceğini tahmin etti. Ancak bazı uzmanlar artık bu aşamaya çoktan ulaşmış olabileceğimize inanıyor.

Buffalo Üniversitesi'nde inovasyon profesörü ve uzay enkazı uzmanı olan John L Crassidis, "Kessler Sendromu gerçekleşecek. Bir çarpışma olasılığı o kadar büyükse ki uzaya bir uydu koyamıyorsak, o zaman başımız dertte demektir." uyarısında bulundu.” Dedi.

Enkaz tehlikesi

Uzay enkazı: Büyüyen bir endişe

2023 itibarıyla uzayda yaklaşık 10.000 uydu ve izlenmeyen 100 trilyondan fazla eski uydu parçası vardı.

Crassidis, 2009 yılında Kosmos 2251 adlı eski bir Rus uydusunun Iridium adlı bir ABD ticari uydusuyla çarpışarak devasa bir enkaz alanı oluşturduğu bir olaya dikkat çekti. Bu parçaların uzaydaki diğer nesnelerle çarpışarak görev başındaki astronotlar için büyük riskler oluşturabileceği belirtiliyor.

Uzay çöplerinin geri dönüşümü: Olası bir çözüm

Crassidis ve Buffalo Üniversitesi Öğretim Asistanı Amrith Mariappan, araştırma makalelerinde uzay çöplerinin geri dönüşümünü olası bir çözüm olarak önerdiler.

Eski uyduları ve çöpleri gelecekteki uzay görevleri için yararlı malzemelere dönüştürmeyi önerdiler.

Bu şekilde, atıkları azaltabilir ve uzayda sürdürülebilirliği teşvik edebilir, Kessler sendromuyla ilişkili riskleri potansiyel olarak azaltabiliriz.