dreamboys69
Üye
aşk mutluluğun bedelini mutlaka alır...
aşk mutluluğun bedelini mutlaka alır...
yüreğim buruk,içimde bir soğukluk var.acaba uykusuzluktanmıdır diye çok düşündüm,ama değil bu öyle birşey değil.kıpırtı var ruhumda birşeyler çırpınıyor sanki,kalbim çok hızlı çarpıyor,hani insan birşey için mutlu olurda ağzını açsa yüreği çıkacak gibi olurya ucacak gibidir öyle bişey işte ancak bir anlamsızlık var.mutlulukdan değil bu halim,hüzün dolmuş içime saatler sonra anladım..ne olabilirki beni böyle kararsız ve üzgün kılan..insanın güvenini yitirmesi bu hale düşürürmü ki?sevgilisi can bildiği insan tarafından kullanılmış hissedilmek böyle yaparmı? yada ne bileyim insan en çok sevdiğini kaybedince böylemi olur acaba? birtürlü karar veremedim yüreğimin hüznünün sebebini sevgilim...masumca sevdiğim için,küçücük yüreğime kocaman bir aşk sığdırmaya çalıştığım içinmi böyle oldum ki?aslına bakarsan şimdi keşvettim sanırım benim yüreğim daralıyor,tam açıklaması bu olmalı...sanki birşeyler boğazıma çökmüş beni karanlığa sürüklüyor..
oysa nekadarda güseldi yaşanan herşey,çocukluğum ilk başda herşeyden habersiz ucurtmalar ucurup,ucurtma kırılınca oturup ağlardım,arkadaşlarla oyun oynarken sıra bendeyse hep mızıtırdım,kimsede kıramazdı birbirini,herşeyden habersizdim dedimya kötülüklerden düşmanlardan sevgisizlikten ve EN ÖNEMLİSİ AŞKDAN habersizdim..daha bi mutluydum sanki ozamanlar çocukdumya hani çaresizdim savunmasızdım kimse kıyamazdı tek bir damla gözyaşıma..insanlar sanıorki büyüdükçe güçlenir herkes ve herkes masumluğunu yitirir.bence öyle değil sevgilim.insanlar büyüselerde bir yanları hep masum ve çocuk kalmaya devam ediyor.hayatımın sonrasıda hep güzeldi lise yıllarım arkadaşlarım dost dediklerim ailem hepsi muhteşem bir büyü gibiydi.terslikler yaşansada hala kıyamıyordu insanlar tek bir damla gözyaşıma.aşkı öğrenince anladımki sevgilim insanlar vicdanını aşkla kaybediyorlar.aslında daha duygulu olmaları gerekirken duygularını köreltiyorlar..ben hiç öyle olamadım.hep çocuk kaldım hep masum..aşık olduğumu sandığım oldu sonra gercek aşk olmadığını anladığım anlarda bile duygularımdan hiçbirşey kaybetmedim..ve sevgilim en son seni buldum mutluluğumu binlerce kez arttırmamı sağlayan seni.ellerini tutmak bile çocukluğuma dönmeme sebepti.gözlerine bakarken utandığım anlarda kaçırdım gözlerimi senden..kıyamadım bir damla gözyaşına.sen benim içimde asla eksilmeyen çocukluğumu tamamlayandın..ve aşkı yaşamaya başladığımızda anladımki gözyaşlarına kıyabilecek tek şey aşkmış.çok ağladım ama aşk bana acımadı..hep hüzne boğdu,yüzümü güldürdüğü anların arkasından hep gözyaşları istedi.aşk bana karşılıksız gelmedi kimseye gitmediği gibi..hala seninleyim sevgilim hala seni deli gibi seven benim.ve HALA bana acımayan AŞK.ve biliyorumki bu hep öyle olacak..insan aşık olunca ağlamayıda öğreniyor ve kabulleniyor..çaresiz gecelerde ağlarken aşk mutluluğun bedelini alıyor benden.
şimdi anladım sevgilim içimdeki soğukluğun ruhumdaki hüzünlü kıpırtının kalbimin hızlı çarpışlarının nedenini sana bu yazıyı yazarken anladım.yüreğimin burukluğu aşktan yana..nezaman nerede ve neşekilde olursak olalım aşk beni bırakmasın hüznünede gözyaşlarınada aldığı bedellerede razıyım artık,yeterki birgün bedel olarak seni almasın benden...sensiz olmak zor olsada gözlerine bakmayacağım diyor bir şarkıda gecen sözler. yok segilim bu söz gerçek olamaz aşkı birkere bırakan insan birdaha yakalayamaz.bir ömrümüz brlikte gecse bile ben senin gözlerine bakarken hep utanacağım ellerini tuttuğumda hep çocukluğumu tamamlayan varlığım olarak kalacaksın..nekadar mutluluğun bedelini almak için aşkı yollayan sen olsanda ne senden ne aşkından bıkmayacağım...
(ç)alıntıdır...oysa nekadarda güseldi yaşanan herşey,çocukluğum ilk başda herşeyden habersiz ucurtmalar ucurup,ucurtma kırılınca oturup ağlardım,arkadaşlarla oyun oynarken sıra bendeyse hep mızıtırdım,kimsede kıramazdı birbirini,herşeyden habersizdim dedimya kötülüklerden düşmanlardan sevgisizlikten ve EN ÖNEMLİSİ AŞKDAN habersizdim..daha bi mutluydum sanki ozamanlar çocukdumya hani çaresizdim savunmasızdım kimse kıyamazdı tek bir damla gözyaşıma..insanlar sanıorki büyüdükçe güçlenir herkes ve herkes masumluğunu yitirir.bence öyle değil sevgilim.insanlar büyüselerde bir yanları hep masum ve çocuk kalmaya devam ediyor.hayatımın sonrasıda hep güzeldi lise yıllarım arkadaşlarım dost dediklerim ailem hepsi muhteşem bir büyü gibiydi.terslikler yaşansada hala kıyamıyordu insanlar tek bir damla gözyaşıma.aşkı öğrenince anladımki sevgilim insanlar vicdanını aşkla kaybediyorlar.aslında daha duygulu olmaları gerekirken duygularını köreltiyorlar..ben hiç öyle olamadım.hep çocuk kaldım hep masum..aşık olduğumu sandığım oldu sonra gercek aşk olmadığını anladığım anlarda bile duygularımdan hiçbirşey kaybetmedim..ve sevgilim en son seni buldum mutluluğumu binlerce kez arttırmamı sağlayan seni.ellerini tutmak bile çocukluğuma dönmeme sebepti.gözlerine bakarken utandığım anlarda kaçırdım gözlerimi senden..kıyamadım bir damla gözyaşına.sen benim içimde asla eksilmeyen çocukluğumu tamamlayandın..ve aşkı yaşamaya başladığımızda anladımki gözyaşlarına kıyabilecek tek şey aşkmış.çok ağladım ama aşk bana acımadı..hep hüzne boğdu,yüzümü güldürdüğü anların arkasından hep gözyaşları istedi.aşk bana karşılıksız gelmedi kimseye gitmediği gibi..hala seninleyim sevgilim hala seni deli gibi seven benim.ve HALA bana acımayan AŞK.ve biliyorumki bu hep öyle olacak..insan aşık olunca ağlamayıda öğreniyor ve kabulleniyor..çaresiz gecelerde ağlarken aşk mutluluğun bedelini alıyor benden.
şimdi anladım sevgilim içimdeki soğukluğun ruhumdaki hüzünlü kıpırtının kalbimin hızlı çarpışlarının nedenini sana bu yazıyı yazarken anladım.yüreğimin burukluğu aşktan yana..nezaman nerede ve neşekilde olursak olalım aşk beni bırakmasın hüznünede gözyaşlarınada aldığı bedellerede razıyım artık,yeterki birgün bedel olarak seni almasın benden...sensiz olmak zor olsada gözlerine bakmayacağım diyor bir şarkıda gecen sözler. yok segilim bu söz gerçek olamaz aşkı birkere bırakan insan birdaha yakalayamaz.bir ömrümüz brlikte gecse bile ben senin gözlerine bakarken hep utanacağım ellerini tuttuğumda hep çocukluğumu tamamlayan varlığım olarak kalacaksın..nekadar mutluluğun bedelini almak için aşkı yollayan sen olsanda ne senden ne aşkından bıkmayacağım...
