Pablo Neruda Şiirleri

  • 16 Nisan 2011
  • 349 Okunma
  • 0 Cevap

Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
  1. Kış Bahçesi

    Kış gelmekte. Sessizliğe ve sarıya bürünmüş
    yavaş yapraklarla devredildi bana
    o muhteşem yazdırım.

    Kardan bir kitabım
    geniş bir el bir kır
    bekleyen bir çemberim ben
    dünyaya ve onun kışına aidim.

    Canlandı dünyanın söylentileri ormanlarda
    sonra yanık yaraları misali kırmızı
    çiçeklerle çılgına dönüp tutuştu buğday
    şarabın yazısını takdim etmek için
    güz geldi sonra:
    hepsi geçti gitti yazın son kadehiydi
    o firari gök
    ve o gezgin bulut sönüp gitti.

    Balkonda bekledim büsbütün mutsuzdum
    sanki dünyaya ve yalnız kalmış
    sevgilimin üstüne kanatlarını yaymak için
    çocukluğun bütün sarmaşıklarıyla gelmişti dün.

    Bildim sarkacağını gülün
    ve geçici şeftali çekirdeğinin
    tekrar uyuyacağını ve kök salacağını:
    ve bütün deniz kararıncaya
    ve yanardöner gök külrengine dönünceye dek
    bir bardak hava yüklendim.

    Sessizliğinin derisi gerilmiş dünya
    devam eder şimdi
    gevşeterek sorgusunu.

    Fazla konuşmadan büyüdüm
    soğuk bir yağmur ve çanlarla sarmalanmış
    bir uzaklıktan düştüm buraya:
    dünyanın saf ölümüne borçluyum
    ateşimin filizlenmesini.
     


    Yazan: CoDeYs
Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
Yüklüyor...
20/09/2018 - 03:38