Gülüşlerinde Tutuşur Yarınlar Anne

  • 18 Nisan 2010
  • 426 Okunma
  • 0 Cevap

Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
  1. Gülüşlerinde Tutuşur Yarınlar Anne

    İnanılmaz bir aşkla sarıldım gülüşlerine
    On dördümde, demir düktüm potalarına, sevincin
    sana oğul tadında günler yaşatmak için anne
    Yeni oyunlara takılı, kırk beşinde hala çocuk elim
    Hep acıya, kedere mi, açılacak kapılar anne.

    Soğuk tutmuyor nakışız tahta kapılar
    bilirim anne, gözlerine perçinli rüzgâr
    yokluğun yalnızlıklarını düşürür Gecelere
    Umuda sürgün gözlerinden, sızar aydınlığım
    ondandır, yüreğimin naçar kalışı şafaklara, anne.

    Yer yok içimde köle ruhlulara
    Bakışlarının karasından dererek umudu
    Görünmeden kayıp gider yüreğim
    saçlarındaki kıprayan yıldızların içinde
    Gülüşlerinle tutuşur yarınlar anne.

    Gülüşüm: acıları unuttuğumdan değil
    Yüreğimin karanfil bahçeleri açar zemheriye
    Çağımın kokuşmuş soluğu var ensemizde
    utanır zorbanın karanlığı ateş ezemez beni
    Bilenmeliyim yeniden çeliğin şafağına anne.

    Yüreğime kurşunlar dökerdim anne
    Söküp alabilseydim”,içindeki kanser ağrılarını
    Tırpanlandı umudun, gonca gül veren dalları
    İçimde büyüdükçe büyür mavilere özlem
    Savursan saçlarını hani şöyle yüreğimin kumsalına-
    Gülüşlerinden yıldız toplasam yarınlara canım anne……


    Hiç bir karanlık sonsuz değildir bir gün mutlaka yenik düşecektir annelerin gözlerindeki aydınlığa.

    Abdullah Oral
     


    Yazan: vurguni
Konu Durumu:
Daha fazla cevap için açık değil.
Yüklüyor...
19/09/2018 - 12:19