Bende hiç tükenmez bir hayat vardı...
Kırlara yayılan ilkbahar gibi.
Kalbim hiç durmadan hızla çarpardı,
Göğsümün içinde ateş var gibi...

Uzunca zamanların kalp ağrısından sonra bir hediyeydi belki de bende ki bitmek bilmeyen hayat hevesi...Hep kalbime verdim ilk şansı,aklımı karıştıramadım!Kimi zaman keşke dedim,ama anladım aslında hiç pişman olmamışım...!Kalbimmiş tek doğrum,içine girenler büyütmüş onu,kırmış kimi zaman ama pes etmemiş...!Yediği her darbede daha bilenmiş yaşamak için,Baharlar için,Aşklar için...Çarpıyor kalbim;Üzenlere,Gidenlere,İhanet edenlere rağmen hala ilk günkü gibi...Ateşimi,bu yaşama sevincimi 'Hiç kimse' söndüremez ki benim...Anca hayatıma eklenip daha da alevlendirebilir,renk katabilir...

Başını göğsüme sakla sevgilim,
Güzel saçlarında dolaşsın elim,
Bir gün ağlayalım,
Bir gün gülelim...
Sevişen yaramaz çocuklar gibi.

Hadi bir bütün olalım seninle...Aşk deyip te düş olduğumuz maziye inat 'Biz' olalım seninle!Gündüz,gece,ay,güneş,bu evren herkes şahit olsun sevgimize...Senin mutluluğun benim gülüşüm,senin hüznün benim gözyaşım olsun...Kenetlenelim birbirimize...'Hadi sevdir kendini...'Sevmek istiyorum seni...Aç kaldığım sevgiye doymak,böylesi de varmış demek istiyorum...!Beraber ağlayalım,beraber gülelim...Çocukların o saf,katkısız sevgisiyle sev beni...'Hadi sevdir kendini..!'

Hissedince sana vurulduğumu,
Anladım ne kadar yorulduğumu...
Sakinleştiğimi,durulduğumu,
Denize dökülen bir pınar gibi...

Senin beni sevdiğini öğrendiğim gün anladım yorgunluğumu,aşka halsizliğimi...O kadar yıpratmışlar ki yüreğimi,gözlerimin ışıltısın almıştı o kapkara sevdalar,dudaklarımdan dökülemeyecek kadar yormuş beni yalan aşklar!Sende gerçeği gördüm,bana bakarken gözlerinde ki ışıltıyı,uğruma ömrünü adayabileceğin menfaatsiz sevgiyi gördüm...Bense o kadar sakin,durgunum ki...Bir daha dalgalanamayacak bir deniz gibiyim sanki...'Onun için sana bırakışım çabaları...'Sen daha güçlüsün benden,hadi sevdir kendini;Sevmek istiyorum seni'

Sözün;şiirlerin mükemmelidir,
Senden başkasını seven delidir...
Yüzün çiçeklerin en güzelidir,
Gözlerin bilinmez bir diyar gibi!

İncinen gururum var benim,tükenen güvenim...İlk gördüğünde söylemiştin daha 'Çok mu üzdüler seni ?' diye...Bana diğerleri gibi vaatler vermedin sen;Ağlayacak bir omzun vardı döküldüğünde gözyaşlarım,Zor zamanımda arkadaş oldun bana moral verdin,benden hiçbir karşılık beklemeden bana yüreğini açtın...Sen yeter ki gül,geri dönsün ışıltısı gözbebeklerinin dedin ve hep beni bekledin...Ondandır ilk sana güvenişim;çünkü sen bana sözler verip çekip gitmedin...Varlığınla,yüreğinle hep yanımda oldun ama hiç söz vermedin...


Kim bilir belki ömürlük bir dost,
Belki de sevgili olacaksın benim için...
Ama ne olursa olsun;
Hayatıma girip ansızın gidenlerden her zaman daha değerli olacaksın...!
İçimde hala kırık bir sevgi olsa da
'Hadi sevdir kendini...